Έρημη Χώρα – ΜΕΤΑ του Σπύρου Κουβαρά στο Σύγχρονο Θέατρο

Ο διεθνής χορογράφος, με διακαλλιτεχνικές συνεργασίες, μεταξύ των οποίων και με το πείραμα CERN στην Ελβετία, δημιουργεί και αυτή την φορά ένα εικαστικό και χορογραφικό σύμπαν που προσεγγίζει την έννοια της ετεροτοπίας, όχι με την συνθήκη του φουκωικού αποκλεισμού και του «κάπου εκτός», αλλά ως ένα ευρύ πεδίο ενδεχομενικοτήτων και μια συνεχής μετασχηματιστική διαδικασία του υπάρχοντος, μέσα στην απτή πραγματικότητα της επανάληψης, της κοινοτυπίας και του «εδώ και τώρα», στην οποία το υποκείμενο μπορεί παράλληλα να κατεργάζεται εν σπέρματι ένα επαναστατικό μέλλον και να βιώνει οργανικά ένα μεθοριακό παρόν.

Η παράσταση αντλώντας υλικό από την «Έρημη Χώρα» του Τ. Σ. Έλιοτ και από το αίσθημα έντονης αποστέρησης και απο-προσωποποίησης που διαποτίζει το έργο, διερευνά κοινές αναφορές του ποιήματος του συγγραφέα με το σύγχρονο, κοινωνικό-πολιτικό τοπίο, εστιάζοντας όμως κυρίως στην έννοια του ΜΕΤΑ ως βιωμένη ετεροτοπία. Η εικαστική εγκατάσταση του έργου δεν αποτυπώνει κάποιο συγκεκριμένο τόπο/χρόνο αλλά διαμορφώνει σταδιακά έναν μεταιχμιακό άχρονο (μη)τόπο σε μια φουτουριστική, προκλητική διάθεση. Η χορογραφία δημιουργεί, ατμοσφαιρικά, μια αδιάκοπη, μη-γραμμική και ασυνεχή τελετουργία μετάβασης σε ένα μυθικο-ονειρικό πλαίσιο, στο οποίο η αλληλεπίδραση υποκειμένων/performers και υπερρεαλιστικών αντικειμένων είναι έντονη κατά την διάρκεια της.

Στο «Έρημη Χώρα-ΜΕΤΑ», μέσω μιας χορευτικής «μέθεξης» συντελείται προοδευτικά στο έργο, μια εξομοίωση και απογύμνωση των ατόμων και ένα αμφιλεγόμενο αίσθημα κοινότητας, ισοτιμίας και αμοιβαιότητας μεταξύ τους δημιουργείται, που ενω δεν διακρίνεται από κάποιον ορισμένο στόχο δρα ως κινητήριος δύναμη για κάτι νέο, συγκροτώντας μια εφήμερη «κοινωνία μέθεξης» (communitas) όπως την περιγράφει ο Βίκτωρ Τέρνερ. Σε αυτόν τον άχρονο (μη)τόπο και αντι-δομή, οι χορευτές/τριες μοιάζουν να αιωρούνται σε ένα κατώφλι «κάπου μεταξύ και ανάμεσα» (between and betwixt) στο πριν και στο τώρα, στη λήθη και στη μνήμη, στην τρωτότητα και στη στιβαρότητα, στο τραύμα και στην υπέρβασή του, υποδηλώνοντας με αυτό τον τρόπο το δυνητικό πέρασμα από κάτι που υπήρξε σε κάτι που (επ)έρχεται.

SPYROS KOUVARAS / SYNTHESIS 748

H Synthesis 748, ιδρύθηκε το 2008 στο Παρίσι απο τον χορογράφο και performer Σπύρο Κουβαρά και έχει επιχορηγηθεί και υποστηριχθεί απο το Γαλλικό Εθνικό Κέντρο Χορού και το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού απο το 2010 έως και το 2015. Η ομάδα αναπτύσει διεθνή πορεία όλα αυτά τα χρόνια και έργα της έχουν παρουσιαστεί σε θέατρα, γκαλερί, μουσεία και φεστιβάλ σύγχρονου χορού σε Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Σουηδία, Ελβετία, Βέλγιο, Ιταλία, Αργεντινή, Κολομβία και Λίβανο, έχοντας αποσπάσει θερμές κριτικές και έχοντας δημοσιεύσεις σε διεθνείς βιβλιογραφικές εκδόσεις σύγχρονης τέχνης. Απο το 2016, βάση και έδρα της ομάδας αποτελεί η Ελλάδα και συγκεκριμένα η Αθήνα. Η χορογραφική έρευνα και πρακτική του Σπύρου Κουβαρά συνίσταται σε μια μηχανιστική προσέγγιση της κίνησης και εστιάζει γύρω από τη σχέση σώματος, ήχου και εικόνας, ανθρώπινου υποκειμένου και εικαστικού αντικειμένου με βασικούς άξονες την γλυπτική απτότητα των σωμάτων, την παρατεταμένη διάρκεια στην κίνηση και την αισθητική ακρίβεια. Το κινητικό λεξιλόγιο της ομάδας επικεντρώνεται στην ανάπτυξη μιας προσωπικής χορογραφικής γλώσσας η οποία αποκλίνει απο τις αναγνωρίσιμες φόρμες του σύγχρονου χορού και ενίοτε παίρνει μια υβριδική μορφή. Οι παραστάσεις της Synthesis 748 δεν διηγούνται ιστορίες. Οι σκηνικές εγκαταστάσεις, που αποτελούν πάντα και το σημείο αφετηρίας της όλης σύνθεσης, χαρακτηρίζονται από την δημιουργία άχρονων και άτοπων χώρων, από την δημιουργία καταστάσεων και πεδίων που ερμηνεύονται περισσότερο με το ασυνείδητο. Τα έργα της ομάδας κινούνται στα όρια μεταξύ παράστασης και χορογραφημένου installation, προβάλλοντας, ενίοτε, το θέατρο σαν εκθεσιακό χώρο και την ίδια την παράσταση σαν έκθεμα.