Καντίντ ή η Αισιοδοξία στο Θέατρο Πόρτα

Ένα από τα σημαντικότερα έργα των γαλλικών γραμμάτων έρχεται στο ΠΟΡΤΑ, σε συμπαραγωγή με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης, από τις 8 Δεκεμβρίου σε διασκευή και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου: Καντίντ ή η Αισιοδοξία. Ένα σατιρικό κείμενο, μικρό σε όγκο, του οποίου η δειλή ή, για την ακρίβεια, σχεδόν κρυφή εμφάνιση στα 1759, δεν προϊδέαζε για τη μεγάλη επιρροή και διάρκειά του στους επερχόμενους αιώνες. Σε μια εποχή που ο Διαφωτισμός άρχιζε με πολύ πιο σίγουρα βήματα να καθορίζει το πνευματικό και κοινωνικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού χώρου, ο Καντίντ (γαλλ.: αθώος, απλοϊκός, αγαθός) με τον υπότιτλο Ή η Αισιοδοξία, αντιπαρατέθηκε με σθένος στη βασική αρχή του Γερμανού φιλοσόφου Λάιμπνιτς, ότι “ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο”, κλείνοντας το μάτι στους μυημένους. Συγγραφέας του, κάποιος ανύπαρκτος δόκτωρ Ράλφ. Δεν θα αργούσε να αποκαλυφτεί, ότι πίσω απ’ αυτό το ψευδώνυμο κρυβόταν ο διασημότερος ίσως πνευματικός άνθρωπος της εποχής του, ο Φρανσουά Μαρί Αρουσέ, γνωστός σε όλους με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Βολταίρος· ο διαβόητος και αντιφατικός συγγραφέας που, για κάποιους συντηρητικούς σύγχρονούς του, είχε ταυτιστεί ακόμα και με τον ίδιο τον Αντίχριστο.

Όλα μοιάζουν υπέροχα για τον Καντίντ, έναν εύπιστο, φιλομαθή και γεμάτο χαρά της ζωής νέο, που μεγαλώνει στην Βεστφαλία, στον πύργο του βαρώνου Τούντερ-τεν Τρονκ. Μολονότι κάποιο ένοχο μυστικό κρύβεται πιθανότατα πίσω από την καταγωγή του, ο Καντίντ δε μοιάζει να έχει λόγους να ανησυχεί για τίποτε. Όλα υπέροχα για τον Καντίντ στην υπέροχη Βεστφαλία και τον υπέροχο πύργο, του υπέροχου βαρώνου, που έχει κόρη την υπέροχη Κυνεγόνδη, για την οποία ο Καντίντ βιώνει το υπέροχο αίσθημα του έρωτα (με ακόμη πιο υπέροχο το γεγονός πως υπάρχει ανταπόκριση από την πλευρά της υπέροχης Κυνεγόνδης). Όλα υπέροχα ως τη στιγμή που σε μια απόμερη γωνιά του υπέροχου κήπου του πύργου ο βαρώνος συλλαμβάνει επ’ αυτοφώρω την Κυνεγόνδη και τον Καντίντ να ασκούν κάποια «πειράματα φυσικής» με σκοπό να μάθουν περισσότερα πάνω στην υπέροχη φύση του έρωτα.

Ο Καντίντ ή η Αισιοδοξία έρχεται στο ΠΟΡΤΑ, για να προκαλέσει μ’ έναν τρόπο πνευματώδη και συνάμα πνευματικό ένα ειρωνικό αυτοσαρκαστικό μειδίαμα ή ένα γέλιο τρανταχτό. Για να φέρει λίγο «Διαφωτισμό» μέσα σε τόσο σκοτάδι.