Αφιέρωμα στον Δημήτρη Δημητριάδη στη Στέγη με 4 θεατρικά έργα

Στο πλαίσιο του αφιερώματος που ξεκινά στις 17 Οκτωβρίου και ολοκληρώνεται στις 27 του μήνα θα παρουσιαστούν τρία λιγότερο γνωστά έργα του συγγραφέα, ενώ τη σκηνοθεσία των παραστάσεων έχουν αναλάβει κυρίως νέοι σκηνοθέτες με εξαίρεση τον διεθνώς καταξιωμένο Γιάννη Κόκκο που υπογράφει την «Εκκένωση» που θα παρουσιαστεί 15 & 16 Οκτωβρίου ως αναλόγιο.

Ο ανερχόμενος 26χρονος Δημήτρης Καραντζάς σκηνοθετεί το άπαικτο στην Έλλάδα έργο “Ο κυκλισμός του τετραγώνου” (16 – 27 Οκτωβρίου). Έντεκα φωνές διαφορετικών φύλων, διαφορετικών γενεών, διαφορετικών σεξουαλικών προτιμήσεων με ένα και μόνο αιτούμενο: την αποδοχή και την απελπισμένη τους ανάγκη να αγαπηθούν και να ανήκουν κάπου. Ο 26χρονος Δημήτρης Καραντζάς σκηνοθετεί τα ερωτικά αδιέξοδα τεσσάρων ζευγαριών έχοντας στη διάθεσή του ένα εξαιρετικό καστ: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Γιώργος Γάλλος, Αλεξία Καλτσίκη, Μαρία Κεχαγιόγλου, Γιάννος Περλέγκας, Όμηρος Πουλάκης, Μαρία Πρωτόπαππα, Χρήστος Στέργιογλου κ.ά.

Επίσης ως αναλόγια θα παρουσιαστούν τα έργα «ο Φαέθων» (22 Οκτωβρίου) από την Αργυρώ Χιώτη και την ομάδα Vasistas καθώς και το «Άγγιγμα του βυθού» (27 Οκτωβρίου) που ανέλαβε η Έλλη Παπακωνσταντίνου.

Δημήτρης Δημητριάδης
Ο Δημήτρης Δημητριάδης γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1944. Το 1963, με υποτροφία του βελγικού κράτους, σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στις Βρυξέλλες, στο Εθνικό Ινστιτούτο Τεχνών Θεάματος (INSAS). Το 1966 έγραψε, αρχικά στα γαλλικά, το πρώτο θεατρικό του έργο Η Τιμή της Ανταρσίας στην Μαύρη Αγορά, το οποίο ανέβηκε στο Παρίσι λίγο μετά τα γεγονότα του Μάη του 1968, στο Théâtre de la Commune d’ Aubervilliers, από τον κορυφαίο Γάλλο σκηνοθέτη Πατρίς Σερώ, με τον ίδιο τον Σερώ να ερμηνεύει τον βασιλιά του έργου. Θα ακολουθήσουν πολλά ακόμη πεζά, ποιητικά και, βέβαια, θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων τα Η Νέα Εκκλησία τού Αίματος (1983), Το Ύψωμα (1991), Η Άγνωστη Αρμονία του Άλλου Αιώνα (1993), Η Αρχή της Ζωής (1995), Η Ζάλη των ζώων πριν την σφαγή (2000), Λήθη και άλλοι τέσσερις μονόλογοι (2002), Διαδικασίες Διακανονισμού Διαφορών (2003), Οδυσσέας (2003), Ιθάκη (2004), Ο Κυκλισμός τού Τετραγώνου (2006), Όμηρος (2006), Insenso (2007), Χρύσιππος (2008), Το άγγιγμα τού βυθού (2008), O Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας (2009) Τόκος (2009). Τα έργα του κυκλοφορούν κυρίως από τις εκδόσεις Σιαξπηρικόν, Ίνδικτος και Άγρα.

Από το 1971, ο Δημητριάδης ασχολείται επαγγελματικά και με τη μετάφραση. Μεταξύ άλλων έχει μεταφράσει: Ζαν Ζενέ, Ζαν Πολ Σαρτρ, Μορίς Μπλανσό, Ζωρζ Μπατάιγ, Κώστα Αξελό, Γκόμπροβιτς, Μολιέρο, Μισέλ Μπιτόρ, Σαίξπηρ, Μαργκερίτ Ντιράς, Κουρτελέν, Μέτερλινκ, Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Κολτές, Μπέκετ, Τένεσι Ουίλιαμς, καθώς και αρχαίο δράμα: Αισχύλο (Ορέστεια) και Ευριπίδη (Φοίνισσες, Ιππόλυτος, Ελένη, Ιφιγένεια εν Ταύροις).

«Μισώ αυτήν την χώρα. Μου έφαγε τα σπλάχνα. Γράφω σ’ εσένα γιατί μαζί ποθήσαμε να είναι γόνιμα αυτά τα σπλάχνα…»: Το 1978 δημοσιεύεται το πρώτο του πεζογράφημα, Πεθαίνω σαν Χώρα (εκδόσεις Άγρα) και προκαλεί σάλο, παραμένοντας μέχρι σήμερα ένα κείμενο-ορόσημο για τον ελληνικό νεωτερισμό. Έγραψε τότε γι’ αυτό στην εφημερίδα Le Monde ο συγγραφέας, μεταφραστής και ελληνιστής Μισέλ Βόλκοβιτς: «Η Ιστορία της Λογοτεχνίας σηματοδοτείται, κατά καιρούς, από κάποια μοναχικά έργα, που μια τελειότητα στην έκφραση της απελπισίας ή της φρίκης τα κάνει να λάμπουν σαν μαύρα διαμάντια. Το Πεθαίνω σαν Χώρα ανήκει σ’ αυτήν την εντυπωσιακή οικογένεια. Γίνεται να βυθιστούμε πιο βαθιά απ’ όσο αυτό το βιβλίο στα έγκατα του ανθρώπου;…»

Το 2010, ο Δημήτρης Δημητριάδης ήταν το τιμώμενο πρόσωπο στο περίφημο παρισινό θέατρο Οdeon, το οποίο, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Ολιβιέ Πι, τον αναγόρευσε Σύγχρονο Ευρωπαίο Συγγραφέα της Χρονιάς. Στο πλαίσιο του αφιερώματος, παρουσιάστηκε το «Πεθαίνω σαν Χώρα» στη σκηνοθεσία του Μιχαήλ Μαρμαρινού, «Η ζάλη των ζώων πριν την σφαγή» στη σκηνοθεσία της Ιταλίδας Caterina Gozzi και δόθηκε η πρεμιέρα του (ανέκδοτου τότε ακόμη στα ελληνικά) έργου «Ο κυκλισμός του τετραγώνου» σε σκηνοθεσία του Ιταλού Giorgio Barberio Corsetti. Παράλληλα, από τον Ιανουάριο ως τον Μάιο του 2010, πραγματοποιήθηκε μια σειρά εκδηλώσεων με αναλόγια έργων του, ημερίδες, συζητήσεις και αναμεταδόσεις από το κανάλι France Culture.