Ο Υπέροχος Γκάτσμπι

«Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ» ακολουθεί τον επίδοξο συγγραφέα Νικ Κάραγουεϊ (στα πρότυπα του ίδιου του Φιτζέραλντ), που φεύγει από τις Μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ για να πάει στην Νέα Υόρκη της άνοιξης του 1922, μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από τα χαλαρά ήθη, την πομπώδη τζαζ, την κυριαρχία του λαθρεμπορίου και της ακμής του χρηματιστηρίου. Κυνηγώντας το δικό του Αμερικανικό Όνειρο, ο Νικ θα βρεθεί δίπλα στον μυστηριώδη και κοσμικό εκατομμυριούχο Τζέι Γκάτσμπυ, και κοντά στην ξαδέρφη του Ντέζι και τον ερωτύλο γαλαζοαίματο σύζυγό της, Τομ Μπιουκάναν. Κάπως έτσι ο Νικ θα χαθεί στον ελκυστικό κόσμο των κροίσων, της ψευδαίσθησης, του έρωτα και της απάτης τους. Καθώς ο Νικ βιώνει τα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τον κόσμο στον οποίο πλέον ζει, καταγράφει την ιστορία του ατελέσφορου έρωτα, των αδιάφθορων ονείρων που αποτελούν σημεία αναφοράς για τη σύγχρονη εποχή.

Γνωστός στυλίστας και εχθρός του μέτρου, ο Μπαζ Λούρμαν έχει στο ενεργητικό του το γραφικό κιτς του «Strictly Ballroom», τον πετυχημένο ποπ Σαίξπηρ του «Romeo+Juliet», το εντυπωσιακό αλλά χάρτινο «Moulin Rouge» και τον τραγέλαφο του «Australia»… Είναι φανερό το γιατί η λάμψη και η υπερβολή των ‘roaring ‘20s’ που έζησε και περιέγραψε ο Φιτζέραλντ μίλησαν στον Αυστραλό σκηνοθέτη, αλλά εδώ ο «Γκάτσμπι» του χρησιμεύει ουσιαστικά μόνο ως πρόσχημα για να παίξει με γυαλιστερά παιχνίδια (πολυτελείς επαύλεις, φοβερά κοστούμια, εντυπωσιακά αυτοκίνητα) καθώς με 3-D, ψηφιακά εφέ, φρενήρες μοντάζ, βουτιές της κάμερας και μίξερ εποχών στο σάουντρακ (που παρά τη συγκέντρωση ταλέντου, από τον Craig Armstrong και τον Bryan Ferry μέχρι το Jay-Z, δεν πετυχαίνει απόλυτα) επιτίθεται ανελέητα στις αισθήσεις. Επικρατεί τελικά η εντύπωση ενός τεχνητού, συνθετικού υπερθεάματος που αναπόφευκτα φέρνει σε δεύτερη μοίρα την ουσία της ιστορίας και την ανθρώπινη διάσταση των χαρακτήρων. Ο κάπως μονήρης Λεονάρντο ΝτιΚάπριο τουλάχιστον βρίσκει κάτι από το πληγωμένο παιδί κάτω από τη λάμψη του Γκάτσμπι, ο Τόμπι Μαγκουάιρ ως αφηγητής-παρατηρητής αδικείται από την απουσία του γραπτού λόγου (που προσπαθεί να αποκαταστήσει με τεχνάσματα ο Λούρμαν), ο Τζόελ Έτζερτον πιέζεται, η Κάρι Μάλιγκαν δεν έχει την εμφάνιση, η Ελίζαμπεθ Ντεμπίτσκι έχει την εμφάνιση αλλά όχι το ρόλο.

Θοδωρής Τσιάτσικας