Με Λένε Ερνέστο

Αργεντινή, 1979. Έπειτα από χρόνια εξορίας από τη Χούντα ως μέλη της Αντίστασης, ο δωδεκάχρονος Χουάν και η οικογένειά του επιστρέφουν στο Μπουένος Άιρες με καινούργιες, πλαστές ταυτότητες. Οι γονείς του Χουάν μαζί με τον θείο Μπέτο είναι μέλη της οργάνωσης των Μοντονέρος, που εξακολουθεί να μάχεται κατά της σκληρής δικτατορίας που κυβερνά ακόμη τη χώρα, και διώκονται αλύπητα λόγω των δραστηριοτήτων τους. Γι’ αυτό έξω από το σπίτι και στο σχολείο, ο ανήλικος μαθητής έχει άλλο όνομα… Εκεί όλοι τον ξέρουν ως Ερνέστο – ένα όνομα που δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσει, καθώς διακυβεύεται η ασφάλεια της οικογένειάς του. Η γνωριμία του με την συμμαθήτριά του Μαρία θα αποτελέσει την αρχή για μια ιδιότυπη, δυνατή σχέση μεταξύ τους…

Η ταινία του Αργεντινού Μπενχαμίν Άβιλα αξίζει την εκτίμηση για πολλούς λόγους: Δεν είναι μόνο η φορτισμένη συναισθηματικά και πολιτικά ιστορία του που είναι ικανή να σε παρασύρει και να σε συγκινήσει, αλλά και ο αξιοθαύμαστος τρόπος με τον οποίο τη ζωντανεύει στην οθόνη, η ικανότητα με την οποία ο σαραντάχρονος σκηνοθέτης ισορροπεί το πάθος της προσωπικής καταγραφής με τις ώριμες κινηματογραφικές επιλογές. Η ιστορία ενηλικίωσης ενός παιδιού με κρυφή ταυτότητα στα χρόνια της χούντας βασίζεται στην αληθινή ιστορία του ίδιου του Άβιλα, φέροντας την αμεσότητα και την αλήθεια του βιωμένου και αγγίζοντας ευαίσθητα σημεία της συλλογικής μνήμης των Αργεντινών (και όχι μόνο), συγκινώντας χωρίς να ξεφεύγει σε μελοδραματικές και ιδεολογικές ευκολίες. Εικονογραφεί με εξαιρετικά πετυχημένο τρόπο τη χαρά, την περιέργεια, την έξαψη, το φόβο της παιδικής ματιάς και παίρνει θαυμάσιες ερμηνείες από όλους τους πρωταγωνιστές.

Θοδωρής Τσιάτσικας