Πρόκειται για το διαχρόνικό έργο του Βραζιλιάνου συγγραφέα Ρομπέρτο Ατάϋντε, σε διασκευή και σκηνοθεσία της Μαρίας Μπαλτατζή, η οποία και ερμηνεύει τον ρόλο της Μαργαρίτας.
Η Κυρία Μαργαρίτα είναι μια «ιδιαίτερη» δασκάλα που εκμεταλλεύεται τη δεδομένη εξουσία του δασκάλου προς τους μαθητές, την εξουσία που η γνώση μπορεί να παρέχει σ’ αυτόν που την κατέχει. Η ίδια υπήρξε θύμα αυτού του συστήματος και τώρα είναι ο θύτης. Η κυρία Μαργαρίτα είναι η ίδια ο μηχανισμός, είναι ο φαύλος κύκλος.
Απώτερος σκοπός της να τους αφαιρέσει σιγά-σιγά κάθε ίχνος προσωπικότητας και να τους μετατρέψει σε άβουλα όντα, διαμορφώνοντας έτσι μελλοντικούς πολίτες χωρίς ταυτότητα, πειθήνια και υποταγμένα όργανα ενός δεδομένου απάνθρωπου συστημικού μοντέλου, στο οποίο οι λίγοι διατάζουν και οι πολλοί απλά υπακούουν και παραδίνονται άνευ όρων. Και ακόμη χειρότερα, να τους πείσει να το διατηρήσουν, αλλά και να το διαιωνίσουν μέσω της δικής τους συνεισφοράς σαν μελλοντικά φερέφωνα της εξουσίας, χωρίς κανένα δικαίωμα άποψης και διεκδίκησης.
Στην προσπάθειά της αυτή χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που διαθέτει η κάθε Εξουσία για να πείσει τον εξουσιαζόμενο (γλώσσα άλλοτε ακαδημαϊκή και άλλοτε πεζοδρομίου, αλαζονεία, απειλές, γοητεία, εγωκεντρισμό, ειρωνεία, εκφοβισμό, συνεχή επανάληψη του ονόματός της (Μαργαρίτα ως συνώνυμο της Εξουσίας), «παιδική αθωότητα», τιμωρία, σε εναλλασσόμενη κλίμακα επιβράβευση και εξευτελισμό των μαθητών, ύβρεις, ωμή παραδοχή της πορνείας που η κάθε εξουσία εμπεριέχει.
Ο ασκών την εξουσία, η Κυρία Μαργαρίτα, βουλιάζει στο σκηνικό που η ίδια έχει στήσει, προσπαθώντας να κρατηθεί στο βάθρο της εξουσίας της.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία-Σκηνικά-Κοστούμια-Μουσική Επιμέλεια-Ερμηνεία: Μαρία Μπαλτατζή
Φωτογραφία-Επιμέλεια Αφίσας: Γιώργος Θεοδωρίδης
