Μια γυναίκα μόνη σε ένα καινούριο σπίτι αναπολεί τα είκοσι χρόνια γάμου της. Ψάχνει να βρει τι έφταιξε. Αν ο γάμος είναι ένα ταξίδι με μια βαρκούλα, η Ελένη νοιώθει σα να έπεσε μόλις στη θάλασσα. Οι αναμνήσεις της είναι οι μόνες σανίδες σωτηρίας απ’ όπου μπορεί να πιαστεί. Άλλες φορές, όμως, είναι βαρίδια που την τραβάνε στο βυθό. Η αλήθεια ποτέ δεν είναι μία. Ο καθένας μας κουβαλάει τη δική του και η ηρωίδα του έργου ψάχνει να βρει τη δική της. Γιατί αυτά τα είκοσι χρόνια μοιάζουν χαμένα; Οι απαντήσεις είναι πολλές και καμμία. Μέσα από κωμικές καταστάσεις, ο συγγραφέας προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει την ψυχολογική κατάσταση μιας γυναίκας που βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι ηλικιακό, αλλά και συναισθηματικό. Είναι χάλια! Όμως, ποιος πραγματικά ευθύνεται γι’ αυτό; Άραγε υπάρχει απάντηση;
Ένας ρόλος πρόκληση για έναν άντρα ηθοποιό, ο οποίος πρέπει να εισχωρήσει στη ψυχοσύνθεση της γυναίκας και να αποκωδικοποιήσει τη γυναικεία συμπεριφορά. Όπως ακριβώς στη ζωή, έτσι και στο θέατρο ο θεατής δεν είναι σίγουρος για το τι είναι αληθινό και τι όχι, τι είναι σωστό και τι λάθος. Με μια έκπληξη στο φινάλε, ανατρέπονται όλα όσα έχουμε δει στη διάρκεια του έργου και ο κάθε θεατής ανακαλύπτει τη δική του αλήθεια μέσα από τις δικές του εμπειρίες. Τελικά το «Είμαι Χάλια» είναι μια έκφραση που άλλοι τη λένε και την εννοούν και άλλοι απλά τη λένε για να την πουν.
Οι υπόλοιποι συντελεστές της παράστασης είναι:
σκηνικά Κοσμάς Πανωρίδης, κοστούμια Κοσμάς Πανωρίδης-Σύλια Δεμίρη, μουσική επιμέλεια Ντίνος Σπυρόπουλος, φωτισμοί Μπάμπης Αρώνης, επιμέλεια μακιγιάζ Γιάννης Αγγελάκης και βοηθός σκηνοθέτη Λευτέρης Βενιέρης. Τη φωτογράφηση της παράστασης έκανε ο Νεκτάριος Κάρολος Παπαζαχαρίας.
