Μια κριτική στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό μέσα από το πρίσμα της χριστιανικής ηθικής επιχειρεί ο Ιρλανδός Ντέννις Κέλλυ στο έργο του «το κουρέλι» που ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή του Faust σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.
Μια κριτική στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό μέσα από το πρίσμα της χριστιανικής ηθικής επιχειρεί ο Ιρλανδός Ντέννις Κέλλυ στο έργο του «το κουρέλι» που ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή του Faust σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.
Η επιθεώρηση, ένα είδος που έχει την δική του- και μεγάλη- ιστορία στο ελληνικό θέατρο, είναι στο επίκεντρο της θεαματικής μουσικοθεατρικής παράστασης «Θα σε πάρω να φύγουμε» σε σκηνοθεσία- χορογραφία Φωκά Ευαγγελινού και σε κείμενο του Άγγελου Πυριόχου.
Μια κωμωδία για την τσαρική Ρωσία του 1836, μιλάει για διαφθορά και διαπλοκή στην τοπική εξουσία, για ανθρώπους που παριστάνουν κάτι ανώτερο από αυτό που πραγματικά είναι, για απατεώνες πρωτευουσιάνους κι επαρχιώτες. Είναι δηλαδή σαν να μιλάει και για την Ελλάδα του σήμερα. Γιατί η διαφθορά υπάρχει σε όλες τις εποχές και σε όλες τις κοινωνίες.
Μια Μήδεια που διεκδικεί το αμερικανικό όνειρο, για να βρει μόνο έναν αδιέξοδο έρωτα μας παρουσιάζει η παράσταση Μήδεια του Μανχάταν της Γερμανίδας συγγραφέως Dea Loher, που ανεβαίνει στο θέατρο Από Mηχανής σε σκηνοθεσία Έφης Θεοδώρου.
Μια φωτογραφία έχει την δύναμη να αλλάξει τον κόσμο. Το θέμα είναι: μπορεί να τον κάνει καλύτερο; Αυτό το ερώτημα φαίνεται να απασχολεί τον Ισπανό συγγραφέα Γκιλιέμ Κλούα (Guillem Clua) στο έργο του «Δέρμα στις φλόγες» που ανεβαίνει στο υπόγειο του θεάτρου τέχνης Κάρολος Κουν σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου.
Ένα βουκολικό δράμα των τελών του 19ου αιώνα με άρωμα από δημοτικό τραγούδι και Βαλκάνια, αλλά και μπόλικη ερωτική απελπισία, την κλασική "Γκόλφω" του Σπυρίδωνος Περεσιάδη μας παρουσιάζει ο Νίκος Καραθάνος ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής στο Rex σε παραγωγή του Εθνικού θεάτρου.
Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, με επιθυμίες έντονες και παράξενες, σχέσεις που καταστρέφονται κι επανέρχονται και μια ζωή που δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλανε. Αυτά βλέπουμε στην παράσταση «Με δύναμη από την Κηφισιά» των Δημήτρη Κεχαΐδη κι Ελένης Χαβιαρά σε σκηνοθεσία της Έρσης Βασιλικιώτη στο θέατρο Ροές.
Η μετανάστευση (ή κινητικότητα των πληθυσμών) είναι ένα παγκόσμιο και διαχρονικό φαινόμενο, το οποίο έχει ενταθεί απίστευτα τα τελευταία 50 με 100 χρόνια. Οι λόγοι έχουν κάνουν κυρίως με τις πρωτόγνωρες δυνατότητες των σύγχρονων μέσων μετακίνησης και την ραγδαία αύξηση του πληθυσμού στον πλανήτη. Τώρα ήρθε και η οικονομική κρίση και το φαινόμενο μετανάστευση απασχολεί πολύ την Ελλάδα, αλλά και γενικότερα τις χώρες του Νότου.
Η νύχτα με την ημέρα, το σκοτάδι με το φως, ο θάνατος με την ζωή έρχονται σε κοντράστ στα δύο έργα δύο διαφορετικών συγγραφέων, του Βασίλη Μαυρογεωργίου και της Φωτεινής Αθερίδου, που ανεβαίνουν υπό τον κοινό τίτλο Supernova στην σκηνή του Faust.
Με τα απωθημένα των ανθρώπων από την κωμική (που είναι συνάμα και εξόχως δραματική) πλευρά τους ασχολείται η κωμωδία της Agnès Jaoui και Jean-Pierre Bacri «Κουζίνα και εξαρτήσεις», η οποία παρουσιάζεται στι θέατρο Σημείο σε σκηνοθεσία της Αντιγόνης Αμανίτου.
Η Πηνελόπη θα περιμένει πάντα τον Οδυσσέα της, αν και αυτός είναι παντρεμένος με κάποια άλλη. Στο Σουέλ, το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη, μια αριστερή κωμώτρια, η Λίτσα γνωρίζει τον απόλυτο έρωτα με έναν καπετάνιο, τον οποίο τις τελευταίες δεκαετίες έχει δικό της μόνο ως ανάμνηση.
Η φοβία απέναντι στα μυρμήγκια και το αναπότρεπτο της καταστροφής σε μια παράλογη ιστορία «αγάπης» ανάμεσα σε έναν άντρα και μία γυναίκα μας δείχνει το Historia de un amor ή Τα μυρμήγκια του Θανάση Τριαρίδη, που ανεβαίνει στο θέατρο Olvio σε σκηνοθεσία που κάνουν από κοινού οι δύο πρωταγωνιστές, δηλαδή η Πέμη Ζούνη και ο Κώστας Φιλίππογλου.
Το σκοτεινό περιβάλλον του 1984 του Τζορτζ Όργουελ επαναλαμβάνεται ως φάρσα στο θεατρικό έργο X-Tokio που ανεβαίνει στο Από Μηχανής θέατρο, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κωνσταντάτου και σε κείμενο του Στέλιου Λυκουρέση.
Ένα πρωτότυπο ταξίδι στον εσωτερικό κόσμο του Γάλλου συγγραφέα Γκι ντε Μωπασάν πραγματοποιείται μέσα από την παράσταση της Φρόσως Λύτρα «η άλλη αίσθηση» που ανεβαίνει στο Κτήριο 56- Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος.
Δουλεύει σαν σκυλί. Πολύ μιλάνε τα παπαγαλάκια. Καμαρώνει σαν κότα. Άι χάσου, παλιοβερβερίτσα! Καθημερινές, λαϊκές εκφράσεις, εμπνευσμένες από ομοιότητες κάποιων ανθρώπινων συνηθειών και συμπεριφορών με χαρακτηριστικά εκπροσώπων της πανίδας. Εντάξει, την τελευταία δεν τη λες και "καθημερινή", δική μας αυτοσχέδια είναι επειδή ακουγόταν σπιρτόζικη, αλλά τουλάχιστον όλες οι υπόλοιπες αναδεικνύουν με επιτυχία τις μικρές και μεγάλες συγγένειές μας με τον κόσμο των ζώων. Το ίδιο κάνει και η παράσταση "Πολιτισμένα Ζώα", που φιλοξενείται στον υπόγειο χώρο του bios, στην οποία τα μέλη του θιάσου υποδύονται διάφορα ζωάκια, από σκύλους μέχρι... βερβερίτσες, τα οποία διακατέχονται από ανασφάλειες, εμμονές, νευρώσεις, επιθυμίες, ακριβώς σαν αυτές που "τυραννούν" κι εμάς.από την Αργυρώ Σταυρίδη
Τι θα γίνει αν δυο πρόσωπα ενός πίνακα αποκτήσουν ζωή κι αρχίσουν να αναρωτιούνται ποιοί είναι και τι κάνουν; Μάλλον θα αναρωτηθούν ποιό είναι το κρυμμένο μήνυμα του πίνακα και το τι θέλει ακριβώς ο ζωγράφος από αυτούς να κάνουν.
Τη ζωή, τα πάθη, τις αναμνήσεις και τα βαθύτερα συναισθήματα μιας από τις κορυφαίες στιχουργούς του ελληνικού λαϊκού τραγουδίου, της Ευτυχίας Παπαγιανοπούλου, μας παρουσιάζει η ομώνυμη παράσταση στο θέατρο Χώρα σε μια εμβληματική ερμηνεία της Νένας Μεντή.
Βίτσια, βία, ίντριγκα και σασπένς που θα ζήλευε και το Game of Thrones σε ένα έργο του 1630! Ο λόγος για το «Κρίμα που είναι πόρνη» του Τζων Φορντ που ανεβαίνει στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σε σκηνοθεσία του Ντέκλαν Ντόνελαν.
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας, τον κιτρινισμό των ΜΜΕ που ισοπεδώνει ανθρώπους και ποδοπατάει ζωές, για εμπορικά κέρδη, εξετάζει η παράσταση «Η χαμένη τιμή της Katharina Blum» που ανεβαίνει στο Bios σε σκηνοθεσία της Ελεάνας Τσίχλη.
Αρκετά πετυχημένη η επιστροφή των Men In Black, σε ένα διασκεδαστικό συνδυασμό φαντασίας και περιπέτειας, γέλιου και συγκίνησης.
Ξαναπροβάλλεται η θρυλική σάτιρα του Τσάρλι Τσάπλιν από το 1940.
Οι γραμμές που διαβάζετε, μπορεί να μην εξελιχθούν ακριβώς σε κριτική. Ούτε καν σε απόπειρα κριτικής. Το παρόν είναι απλά το αποτέλεσμα μιας σφοδρής επιθυμίας -έως χρέους- αναφοράς στο εξαιρετικό live που έδωσαν το Σάββατο 19 Μαΐου στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη οι Imam Baildi, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Νύχτας Μουσείων, χαρίζοντας μια ξεσηκωτική βραδιά σε όσους βρέθηκαν στο κτήριο της οδού Πειραιώς είτε εσκεμμένα, είτε «από σπόντα».από την Αργυρώ Σταυρίδη
Δεν γινόταν να αντισταθούμε στον πειρασμό του κλισέ λογοπαιγνίου, αφού όσοι βρεθήκαμε στο Fuzz το Σάββατο 17 Μαρτίου, ζήσαμε μία από τις πιο όμορφες συναυλιακές στιγμές μας. Το γιατί, εξηγείται παρακάτω…από την Αργυρώ Σταυρίδηφωτογραφίες: Κατερίνα Ορφανού
Είδαμε το ανέβασμα της όπερας του Βέρντι στη Λυρική Σκηνή και παραθέτουμε λόγους που θα παρακινούσαν τους φιλότεχνους να τη δουν.από την Αργυρώ Σταυρίδη
Στιβαρή περιπέτεια επιβίωσης, με Λίαμ Νίσον, πολύ χιόνι και άγριους λύκους...
Ένα παιδί ψάχνει για απαντήσεις μετά την 11η Σεπτεμβρίου, σε ένα δράμα οσκαρικών φιλοδοξιών και βεβιασμένου συναισθήματος.
Η Ρις Γουίδερσπουν γίνεται το μήλον της έριδος για δύο υπερπράκτορες σε μια φαντεζί κωμική περιπέτεια...
Ένα σπουδαίο κατασκοπευτικό θρίλερ, στιβαρό, εγκεφαλικό, ατμοσφαιρικό, και με εξαιρετικές ερμηνείες...
Αμνησία και ρομαντισμός με τη Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, σε ένα αβαρές και ανώδυνο date movie...
Ένας παράξενος ήρωας, σε μια ταινία εποχής που σημαδεύεται από δύο ενδιαφέρουσες, ‘αντίθετες’ ερμηνείες...
Ο Άνταμ Σάντλερ συνεχίζει να τα κονομάει με επιεικώς χοντροκομμένες ‘κωμωδίες’. Ο Αλ Πατσίνο τι ακριβώς κάνει;
Κεφάτη και νοσταλγική η επιστροφή των απολαυστικών Muppets στη μεγάλη οθόνη.