Η Μήδεια είναι το μαχαίρι που κρατάει.Το μαχαίρι αυτό, το όπλο της παιδοκτονίας, δίνει δύναμη στην υστεροφημία της Μήδειας. Είναι το θρυλικό μέσο αποπεράτωσης της πιο σοκαριστικής πράξης της Αρχαίας Τραγωδίας, το απόγειο του δυτικού πολιτισμού. Είναι και αυτό που κάνει την Μήδεια τερατώδη, ερωτική, θρυλική- αυτό που κάνει το κοινό να την πονά παρά τον πόνο που προξένησε και προξενεί. Από τον Μανώλη ΒαμβούνηΠηγή: www.gkoultoura.gr
Αυτό, εδώ, είναι το θέμα. Το μέγεθος του έργου, θαυμαστό μα και φοβιστικό. Πώς να πλησιάσεις κάτι τόσο (εξ ορισμού) "επικό" και α) να σταθείς αντάξιος του, χωρίς όμως β) να αποθαρρύνεις το ευρύτερο κοινό σου; Το πρώτο 6ωρο ανέβασμα της παράστασης στο Φεστιβάλ Αθηνών ήταν μια -τολμώ να το πω- εμπειρία ζωής. Γιατί είναι όντως... Ε-Π-Ο-Σ η Ιλιάδα αυτή, δια χειρός Στάθη Λιβαθινού. Ένα τεράστιο στοίχημα που υλοποιείται αψεγάδιαστα και μεταφέρει την ουσία και (ναι) την αφάνταστη κλίμακα της Ιλιάδας χωρίς -πάρα πολύ σημαντικό- να καταπονεί τον θεατή, παρά τη μεγάλη διάρκεια του.Από τον Μανώλη ΒαμβούνηΠηγή: www.gkoultoura.gr
