Το 3ο Φεστιβάλ Ακροναυπλίας επιστρέφει ως ζωντανή σκηνή πνευματικής και λαϊκής ιστορίας

Με ένα σπουδαίο πρόγραμμα επιστρέφει για τρίτη χρονιά το Φεστιβάλ Ακροναυπλίας του Δήμου Ναυπλιέων, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Θοδωρή Γκόνη, επιβεβαιώνοντας τη θέση του ως ενός από τους πλέον ξεχωριστούς και ανερχόμενους πολιτιστικούς θεσμούς της χώρας. Από τις 26 Αυγούστου έως τις 6 Σεπτεμβρίου, το Ναύπλιο μεταμορφώνεται σε μια μεγάλη σκηνή ζωντανής πνευματικής και λαϊκής ιστορίας, όπου η καλλιτεχνική δημιουργία συνομιλεί με τη μνήμη, την παράδοση και την ιστορική ταυτότητα του τόπου.

Σπουδαίοι καλλιτέχνες, μουσικοί, ηθοποιοί, συγγραφείς, πανεπιστημιακοί και νέοι δημιουργοί συναντιούνται σε ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα με πρωτότυπες παραγωγές και ειδικά σχεδιασμένες δράσεις, που ξεδιπλώνονται σε εμβληματικούς χώρους, από την παραλία των Ιρίων και την Πλατεία Εθνοσυνελεύσεως έως το Θέατρο της Ακροναυπλίας, το Μπούρτζι και τη συνοικία των Ρώσικων.

Με τη συμμετοχή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και του Μουσικού Σχολείου Αργολίδας, το 3ο Φεστιβάλ Ακροναυπλίας αναδεικνύει τη δύναμη της τέχνης να φωτίζει την ιστορία, να αφυπνίζει τη συλλογική μνήμη και να μετατρέπει τον τόπο σε πεδίο δημιουργίας, διαλόγου και βαθιάς πνευματικής εμπειρίας. Ένα φεστιβάλ που αφηγείται ιστορίες, γεννά συγκινήσεις και προσκαλεί το κοινό να βιώσει το Ναύπλιο με όλες τις αισθήσεις. Την αφίσα του Φεστιβάλ Ακροναυπλίας ζωγράφισε ψηφιακά και φέτος ο σκιτσογράφος και εικαστικός Δημήτρης Χαντζόπουλος.

«Το Φεστιβάλ Ακροναυπλίας είναι ένας θεσμός που γεννήθηκε από το δικό μας όραμα σε συνεργασία με τον καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ κ. Θοδωρή Γκόνη. Ξεκινήσαμε αυτή την προσπάθεια με πίστη στις δυνάμεις του τόπου μας, και σήμερα, στο 3ο πλέον Φεστιβάλ, βλέπουμε αυτή την επιλογή να δικαιώνεται στην πράξη.

Για τη δημοτική μας αρχή, ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια. Είναι στρατηγική επιλογή. Είναι ο μοχλός για την ανάπτυξη, την εξωστρέφεια και την κοινωνική συνοχή του Δήμου Ναυπλιέων.

Φέτος, κάνουμε ένα ακόμα αποφασιστικό βήμα, ξεκινάμε από τα Ίρια. Κάθε χρόνο επιλέγουμε συνειδητά μια διαφορετική περιοχή του Δήμου μας για μία εμβληματική εκδήλωση. Διότι  πιστεύουμε βαθιά ότι ο πολιτισμός δεν ανήκει μόνο στο ιστορικό κέντρο, αλλά ισότιμα σε κάθε κοινότητα, σε κάθε χωριό, σε κάθε συνοικία, σε κάθε δημότη. Δίνουμε ζωή, βήμα και φωνή σε ολόκληρη την περιφέρειά μας, αναδεικνύοντας τον λαϊκό πολιτισμό και τις παραδόσεις μας.

Στο φετινό πρόγραμμα, η ιστορική συνοικία της Πρόνοιας έχει τη δική της ξεχωριστή θέση. Την ίδια στιγμή, το Μπούρτζι και η Ακροναυπλία, τα εμβληματικά μνημεία μας, παραμένουν σταθερά σημεία αναφοράς, ενώνοντας την ιστορία μας με τη σύγχρονη δημιουργία.

Αυτό το Φεστιβάλ, που ξεκινήσαμε μαζί, συνεχίζει να χτίζει γέφυρες. Ενώνει τις κοινότητες, δυναμώνει την τοπική μας ταυτότητα και καθιερώνει τον Δήμο Ναυπλιέων ως έναν κορυφαίο πολιτιστικό προορισμό. Όλο τον χρόνο. Αυτό το Φεστιβάλ ξεκινάει από τον τόπο μας, αφορά τους ανθρώπους μας, την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας και χτυπάει στην καρδιά μας. Γι’ αυτό και θα το πάμε ακόμα πιο ψηλά». 
Δήμαρχος Ναυπλιέων Δημήτριος Ι. Ορφανός

Θοδωρής Γκόνης

«Κρατήσου στο τώρα, στο εδώ – μέσα απ’ το οποίο όλο το μέλλον καταδύεται στο παρελθόν.

Μεγαλώνουμε, φτάσαμε κιόλας στο τρίτο καλοκαίρι και συνεχίζουμε, επιμένουμε με τις πρώτες μας αγάπες, τη δική μας τοπική καλλιέργεια και ματιά, το δικό μας χαρακτήρα, το δικό μας χρώμα – διαφορετικό κάθε χρόνο, τη δική μας γεωγραφία, τον τόπο, την σκηνογραφία του, την ιστορία του, καινούργια και παλιά.

Θέλοντας να αφηγηθούμε τη μικρή μας ιστορία είμαστε υποχρεωμένοι να πάμε στη μεγάλη, την οικουμενικότερη. Γιατί μόνο αυτή ξέρει να μας πει όσο κανείς άλλος τη δική μας, τη μικρή.

Δραματουργός μας και φέτος είναι Το Ναύπλιον και ο Νομός Αργολίδος. Το 3ο Φεστιβάλ Ακροναυπλίας ξεκινάει με τους ανεβοκατεβάτες, κατεβαίνει μαζί με τους παραχειμάζοντες βοσκούς και τα κοπάδια τους από την ορεινή, την πολύραχη Αρκαδία, από το όρος Μαίναλον στην πεδιάδα της Αργολίδος, στην παραλία των Ιρίων. Εκεί θα χτίσει τη γιορτή τους, θα αφηγηθεί τις ιστορίες τους, θα τραγουδήσει τα τραγούδια τους, θα ξανάπερπατήσει τα μονοπάτια και τους δρόμους τους.

Θα θυμηθεί ονόματα, διαδρομές, περάσματα, βουνά, λαγκάδια, βοσκοτόπια και κάμπους. Θα μιλήσει για την ιστορία της κτηνοτροφίας στην πατρίδα μας.

Θα συναντήσουμε στο Μπούρτζι τον Ανδρέα Εμπειρίκο και τη Μάτση Χατζηλαζάρου, 86 χρόνια μετά, να ζουν τον ερωτά τους μέσα στο δίχτυ τ΄ Αναπλιού, εκει στο Ναύπλιον που και οι δυο τους αγαπούσαν από μακριά και πριν ακόμα το γνωρίσουν από φωτογραφίες και αφηγήσεις, θα κάνουν το γαμήλιο ταξίδι τους το 1940 και θα τους μείνει αλησμόνητο για την ευτυχία που δοκιμάσαν εκεί, αλλά και για έναν άλλο λόγο- όπως γράφει ο Ανδρέας Εμπειρίκος. Εκεί λοιπόν στο Μπούρτζι, μετά από έναν περίπατο στην πεδιάδα του Άργους και κάτω από το Παλαμήδι και την Ακροναυπλία, επιστρέφουν σήμερα οι δυο μεγάλοι ποιητές για να μας αφηγηθούν την Ιστορία τους.

Στην Πλατεία Εθνοσυνελεύσεως στην Πρόνοια η Γιώτα Νέγκα με τους μουσικούς της, μία από τις σημαντικότερες φωνές του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού, θα δώσει μια μεγάλη λαϊκή συναυλία με τραγούδια της προσωπικής της δισκογραφίας.

Φέτος, είμαστε διπλά χαρούμενοι που θα συνεργαστούμε με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, με τη Σχολή Καλών Τεχνών και το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, καθώς και το Μουσικό Σχολείο Αργολίδος. Επιθυμία του Φεστιβάλ Ακροναυπλίας είναι να συνεργάζεται με τους θεσμούς και τα δημόσια ιδρύματα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.

Στο Θέατρο της Ακροναυπλίας το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, με αφετηρία την Αντιγόνη του Σοφοκλή, θα παρουσιάσει την παράσταση «Η Αντιγόνη στην Ακροναυπλία» και το Μουσικό Σχολείο Αργολίδος στη συνοικία Ρώσικα, στο Λιοντάρι των Βαυαρών, θα έρθει να μας θυμίσει τις κανταδόρικες μουσικές παρέες του Ναυπλίου από το 1920 ως το 1970.

Το Φεστιβάλ Ακροναυπλίας επιμένει να ρωτά αυτό που ρωτάνε πάντα οι καθαροί στην καρδιά, από πού είσαι, από πού έρχεσαι».
Θοδωρής Γκόνης
Καλλιτεχνικός διευθυντής Φεστιβάλ Ακροναυπλίας

Στην Παραλία Ιρίων, στον προαύλιο χώρο του Αγίου Κωνσταντίνου, επιστρέφουν οι τελευταίοι ανεβοκατεβάτες της Αρκαδίας και του Μαινάλου, που κατηφόριζαν για να ξεχειμωνιάσουν με τα κοπάδια τους, τα τραγούδια τους, τις ιστορίες τους και τις οικογένειές τους στον κάμπο της Αργολίδας, στα χωριά του, στις βοσκές και στα τσαΐρια του.

Για αυτούς τους στρατολάτες θα μας μιλήσουν ο Ιωσήφ Μπιζέλης, καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, και η Ζιζή Σαλίμπα, διδάκτωρ, ιστορικός και οικονομολόγος. Θα ακολουθήσει συναυλία με τίτλο «Να χαμηλώναν τα βουνά», με τον Θωμά Κωνσταντίνου και τους μουσικούς του.

Τραγούδια και σκοποί που ακολουθούν τον κύκλο της ζωής και των συναισθημάτων, όπως αυτά αποτυπώθηκαν στην παράδοση της Αρκαδίας, της Αργολίδας και της ευρύτερης Πελοποννήσου.

Τραγούδια του έρωτα και της αγάπης, της ξενιτιάς και του αποχωρισμού, της βουκολικής ζωής και της φύσης, της λεβεντιάς και της ελευθερίας, του γάμου και του γλεντιού, του θανάτου και του μοιρολογιού, της ελπίδας και της προσδοκίας.

Η συναυλία κινείται ανάμεσα στο παραδοσιακό και το σύγχρονο. Άλλοτε ακολουθεί το αυθεντικό τοπικό ηχόχρωμα του Μοριά, με τη φλογέρα και το νταούλι να ανακαλούν τον απόηχο των βουνών και των παλαιών πανηγυριών, και άλλοτε συνομιλεί με το σήμερα, μέσα από τη διακριτική παρουσία ηχητικών τοπίων, τα οποία «ντύνουν» μουσικά τα κείμενα.

Παναγιώτης Αγγελακόπουλος, τραγούδι
Κωνσταντίνα Πάτση («Θυγατέρες»), τραγούδι
Μανούσος Κλαπάκης, νταούλι, μπεντίρ, τουμπελέκι και ηχητικά τοπία
Παναγιώτης Σκουτέρης, ποιμενική φλογέρα και κλαρίνο
Κωνσταντίνος Κίκιλης, βιολί
Νίκος Κουδούνης, σαντούρι
Θωμάς Κωνσταντίνου, λαγούτο και τραγούδι

Μουσική επιμέλεια και ενορχηστρώσεις: Θωμάς Κωνσταντίνου

Γιώτα Νέγκα

Η Γιώτα Νέγκα, μία από τις σημαντικότερες φωνές του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού, παρουσιάζει τραγούδια από την προσωπική της δισκογραφία — Κραουνάκης, Καραμουρατίδης, Καλαντζόπουλος, Γκόνης, Ιωάννου, Μωραΐτης κ.ά. — καθώς και δημιουργίες που σημάδεψαν το ελληνικό τραγούδι.

Κάθε της ερμηνεία γίνεται προσωπική εξομολόγηση και συλλογική εμπειρία.

Διάρκεια παράστασης: 2 ώρες

Ερμηνεία – καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιώτα Νέγκα
Ενορχηστρώσεις: Κ. Νικολόπουλος, Ν. Κατσίκης
Κιθάρες: Κώστας Νικολόπουλος
Λαούτο – μπουζούκι: Νίκος Κατσίκης
Ακορντεόν: Ντίνος Χατζιορδάνου
Ηχοληψία: Δημήτρης Δημητριάδης

Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Σχολή Καλών Τεχνών – Τμήμα Θεατρικών Σπουδών

Η «Αντιγόνη» ως έργο για τη διάσπαση της κοινότητας, τον εμφύλιο σπαραγμό, τη μνήμη και την ταφή των νεκρών, σε διάλογο με την ιστορία της Ακροναυπλίας και του Ναυπλίου.

Η Αντιγόνη σε έναν τόπο σημαδεμένο από εμφυλίους πολέμους, αδελφοκτονίες, εκτελέσεις και άταφους νεκρούς…

Με αφετηρία την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, η παράσταση «Η Αντιγόνη στην Ακροναυπλία» διερευνά το διαχρονικό τραύμα της διάσπασης της κοινότητας, του εμφύλιου σπαραγμού, της εξουσίας, της μνήμης και του δικαιώματος στην ταφή και το πένθος. Εμπνευσμένη από την ιστορία και το τοπίο της Ακροναυπλίας και του Ναυπλίου, συνδυάζει στοιχεία αρχαίας τραγωδίας, θεάτρου-ντοκουμέντο, προφορικής ιστορίας, λογοτεχνίας και συλλογικής δραματουργίας.

Η Ακροναυπλία μετατρέπεται σε ένα ζωντανό παλίμψηστο διαδοχικών εμφύλιων συγκρούσεων, όπου διαφορετικές εποχές και πρόσωπα συνομιλούν μεταξύ τους. Οι ήρωες της τραγωδίας συναντούν τον Γρίβα και τον Φωταμάρα, τον Καποδίστρια και τους Μαυρομιχαλαίους, τις ιστορίες του Εμφυλίου Πολέμου, τους δήμιους και τους καταδικασμένους του Ναυπλίου, τον Μακελάρη, τη Λία Χαύτα και τη γριά Μούκαινα.

Επτά ιστορίες θεάτρου τεκμηρίωσης από το Ναύπλιο, για κάθε εμφύλια σύγκρουση στις επτά πύλες…

Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές αναζητούν τα ίχνη του μίσους και της αγάπης, της προδοσίας και της αφοσίωσης, της εκδίκησης και της συμφιλίωσης.

Ποιος έχει το δικαίωμα να θυμάται, να πενθεί και να θάβει τους νεκρούς του;

Επιμέλεια: Οι διδάσκοντες Χριστίνα Ζώνιου και Γιάννης Λεοντάρης
Τμήμα Θεατρικών Σπουδών – Κατεύθυνση Σκηνοθεσίας και Σκηνικών Τεχνών Σχολή Καλών Τεχνών Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Συλλογική δραματουργία και έρευνα: Φοιτήτριες και φοιτητές των μαθημάτων Σκηνοθεσία Ι, ΙΙ και IV, Υποκριτική Ι και ΙΙ, Υποκριτική και Κοινωνία ΙΙ: Εθνόδραμα και Θέατρο Ντοκουμέντο

Παγκράτια Γεωργούλη
Ελένη Καπτσίκα
Βασιλική Καχριμάνη
Κωνσταντίνα Λίτσα
Νίκη-Χριστίνα Λύκουρα
Κωνσταντίνα-Αρετή Ξανθάκη
Ανθή Οικονόμου
Μαρία-Ελένη Παναγιωτίδου
Κατερίνα Τζαφέρη
Χιονία Χιωτέλλη

Επιμέλεια σκηνοθεσίας: Χιονία Χιωτέλλη

• Α΄ μέρος: Ανθή Οικονόμου, Ελένη Καπτσίκα, Χιονία Χιωτέλλη
• Β΄ μέρος: Βασιλική Καχριμάνη

Βοηθός σκηνοθεσίας: Ανθή Οικονόμου
Βοηθός σκηνοθέτη: Παγκράτια Γεωργούλη
Video art: Παγκράτια Γεωργούλη, Βάλια Κωτσιγιάννη
Πρωτότυπη μουσική: Βασίλης Καλαγκιάς
Μουσική διδασκαλία: Κίμων Βασιλόπουλος
Τεχνική υποστήριξη: Αποστόλης Παπαδημητρίου, Λάμπρος Σκουφούλας

Ερμηνεύουν, με αλφαβητική σειρά: Βασίλης Βαμβακάς, Παγκράτια Γεωργούλη, Γεωργία Θεοχάρη, Βασίλης Καλαγκιάς, Ζωή Κατωπόδη, Βασιλική Καχριμάνη, Δανάη Κολλάρου, Μαρία Κρεμμύδα-Σκαρμούτσου, Γεωργία Κωσταράκη, Βασιλική Κωτσιγιάννη, Νικολέτα Μαρία Λάγγα, Κωνσταντίνα Λίτσα, Νίκη-Χριστίνα Λύκουρα, Κωνσταντίνα-Αρετή Ξανθάκη, Ανθή Οικονόμου, Μαρία-Ελένη Παναγιωτίδου, Κατερίνα Τζαφέρη, Χιονία Χιωτέλλη

Χριστίνα Μαξούρη

Θεατρικό αναλόγιο.

Μετά από παραγγελία του Φεστιβάλ, ο συγγραφέας και μελετητής του Ανδρέα Εμπειρίκου και της Μάτσης Χατζηλαζάρου, Χρήστος Δανιήλ, γράφει ένα έργο όπου οι δύο ποιητές ξανασυναντιούνται μετά από 86 χρόνια, στο Ναύπλιο και στο Μπούρτζι.

Η σχέση του Ανδρέα Εμπειρίκου, του εισηγητή του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα και πρώτου Έλληνα ψυχαναλυτή, με τη Μάτση Χατζηλαζάρου, την πρώτη Ελληνίδα υπερρεαλίστρια, υπήρξε έντονη και πολυσύνθετη: ψυχαναλυτική, ποιητική, ερωτική.

Η σχέση αυτή αποτυπώθηκε σε μια σειρά από ποιήματα των δύο δημιουργών, αφιερώσεις, επιστολές και ημερολογιακές καταγραφές. Το γαμήλιο ταξίδι τους στο Ναύπλιο φαντάζει σχεδόν μυθοποιημένο στις μέρες μας, μέσα από τις φωτογραφίες στις οποίες οι δύο δημιουργοί αλληλοφωτογραφίζονται ή σκηνοθετούν συνεργατικά, ακολουθώντας τις αρχές του υπερρεαλιστικού κινήματος.

Η παράσταση αναπλάθει δημιουργικά πτυχές αυτής της σχέσης. Έτσι, η Μάτση Χατζηλαζάρου και ο Ανδρέας Εμπειρίκος επιστρέφουν, θεατρικώ τω τρόπω, στον τόπο όπου δημιουργήθηκε ο μύθος της σχέσης τους: το Μπούρτζι.

Το κείμενο της παράστασης βασίζεται σε ποιήματα και συνεντεύξεις της Μάτσης Χατζηλαζάρου στους Στάθη Τσαγκαρουσιάνο, Φίλιππο Βλάχο και Φρίντα Λιάπα, καθώς και σε ποιήματα, πεζά και ημερολογιακές καταγραφές του Ανδρέα Εμπειρίκου.

Ακούγονται οι φωνές των δύο ποιητών να διαβάζουν ποιήματά τους. Ακούγεται επίσης το ποίημα του Νίκου Εγγονόπουλου «Το χέρι», καθώς και η φωνή του Μάνου Χατζιδάκι να διαβάζει αποσπάσματα από το «Σχόλιο του Τρίτου»: «Ο Μελαχρινός Έρωτας, το εκκρεμές και η Μάτση των Ονείρων».

Ηθοποιοί: Δημήτρης Παπανικολάου, Χριστίνα Μαξούρη
Σκηνοθετική επιμέλεια: Θοδωρής Γκόνης
Σκηνογραφική επιμέλεια: Ανδρέας Γεωργιάδης

Μουσικό Σχολείο Αργολίδας

Το Ναύπλιο διαμόρφωσε τη δική του ξεχωριστή μουσική ταυτότητα μέσα από τις αυθόρμητες μουσικές παρέες που άνθισαν στις γειτονιές του κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

Από την παρέα του ποιητή Λεκόπουλου – Αναπλιώτη, που οργάνωνε τα γλέντια και τις συναντήσεις της στην ταβέρνα του Μπλατσάρα, του ξακουστού ψαρά και μπουζουξή του Ψαρομαχαλά, έως την Ορχήστρα Νέων Καλλιτεχνών Ναυπλίου του Προνοιώτη μουσικοδιδασκάλου Μίμη Χονδρογιάννη, μέσα από την οποία μαθήτευσαν και μυήθηκαν στη μουσική τα «αηδόνια του Αναπλιού», Μίμης Μπέλιας και Μίμης Παπαθανασίου — Κοφινιώτης —, αλλά και πολλοί νέοι του μεσοπολεμικού Ναυπλίου.

Οι νέοι εκείνης της εποχής ήρθαν σε επαφή με μουσικά όργανα, μελωδίες και ρυθμούς εξωτικούς για τα δεδομένα της πόλης, όπως το φοξ τροτ και το ταγκό, αλλά και με τη χαβάγια, ο ήχος της οποίας δεν άργησε να γίνει το σήμα κατατεθέν των κανταδόρων, με πρωτοχαβαγίστες τους Προνοιώτες Κόχυλα και Γιώργο Δημόπουλο.

Οι προπολεμικές αυτές γενιές, οργανωμένες σε οκταμελείς μουσικές παρέες, παρότι υπήρξαν ιδεολόγοι ερασιτέχνες, διαμόρφωσαν τη μουσική φυσιογνωμία της πόλης μέσα από τα αυθόρμητα σαββατιάτικα γλέντια τους — τη μοναδική, συχνά, στιγμή σχόλης και ξεγνοιασιάς μέσα στην απαιτητική καθημερινότητα.

Μια παράδοση που συνεχίστηκε και κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, τόσο στην Πρόνοια όσο και στην παλιά πόλη, από μαθητευόμενους τεχνίτες, ράφτες, τσαγκάρηδες, αργυροχρυσοχόους και υπαλλήλους, οι οποίοι απέδειξαν μέσα από τη δράση τους ότι η μουσική δεν είναι τίποτε περισσότερο — και τίποτε λιγότερο — από έναν τρόπο να μοιραζόμαστε την ανθρωπιά μας.

Για αυτή τη γενναιοδωρία των κανταδόρων μας αξίζει να τους μνημονεύουμε.

Κουϊκόγλου Βασίλης, κιθάρα
Κωστάκης Κωστής, χαβάγια
Μανώλη Μαρία, ακορντεόν
Μαρίνης Σπύρος, διδασκαλία κλαρινέτου
Μιχαλάκη Χριστίνα, διδασκαλία φωνητικού συνόλου
Μπαλτάση Δανάη, πιάνο
Παπαϊωάννου Νικόλαος, βιολί
Παππά Μαρία, κλασική κιθάρα

Συμμετέχουν οι μαθητές του Μουσικού Σχολείου Αργολίδας: Αργυρόπουλος Γιάννης, Αθανασίου Δήμητρα-Ραφαέλα, Διαμαντής Δημοσθένης, κλαρινέτο – φωνή, Ζαφείρη Μαρία, φωνητική προετοιμασία: Κίμων Βασιλόπουλος, Θεμελής Γιάννης, Καρίβαλη Θοδώρα, Κατσούρη Φιλίππα, ακορντεόν – φωνή, Μολές Ιωάννης-Ραφαήλ, Νικολακοπούλου Δώρα, Παπαδημητρίου Μαρία

Αφήγηση: Καλποδήμου Καλλιόπη, Μανώλη Μαρία

Ιστορική έρευνα και επιμέλεια – Επιστημονική τεκμηρίωση: Κορολής Βασίλης και Φουκαράς Αλέξανδρος, απόφοιτοι του Τμήματος Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου και συγγραφείς της μελέτης με τίτλο «Αναπλιώτες Κανταδόροι 1920–1970 | Ιδεολόγοι ερασιτέχνες».

Ειδικές συμμετοχές: Μπαρμπάκη Μαρία, διδάκτωρ Μουσικολογίας – ομιλήτρια, Δάρας Μήτσος και Κουϊκόγλου Βασίλης, οργανοποιοί – υπεύθυνοι Έκθεσης Λαϊκής Κιθάρας