Η δική της κόλαση

Η ανερχόμενη ηθοποιός Ελ αισθάνεται διπλά προδομένη λόγω του γάμου του πατέρα της με την πρώην καλύτερη φίλη της Ντομινίκ. Την ίδια ώρα ο αμερικανός στρατιώτης Κέι αναζητά τα ίχνη της εξαφανισμένης κόρης του. Τις δύο παράλληλες ιστορίες ενώνει ο «Leather man», ένα σατανικό πλάσμα που διαμελίζει νεαρά κορίτσια.

Τολμηρό αλλά και χαοτικό προσωπικό στοίχημα για τον Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν που διηγείται μια φουτουριστική ιστορία τρόμου με δάνεια από όπου μπορεί να φανταστεί κανείς: το φιλμ νουάρ, τα videogames, τα sci-fi των 60ς – η Σόφι Θάτσερ σε ρόλο Μπαρμπαρέλας-, τα αιματοβαμμένα ιταλικά θρίλερ, τα κλασικά παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (ειδική μνεία στο «Κοριτσάκι με τα σπίρτα») κλπ. Φυσικά ακόμη κι ο κορυφαίος των κορυφαίων να είσαι, δύσκολα μπορείς να μανουβράρεις δεξιοτεχνικά ένα τόσο μεγαλόσχημο και υπερφορτωμένο από σύμβολα όχημα.

Η σουρεαλιστική «Δική της κόλαση» είναι μια εντυπωσιακή εικαστική σύνθεση που μαγεύει το βλέμμα αλλά όταν πάει να βάλει σε λειτουργία το μυαλό, η χαοτική ομίχλη («μη φοβάσαι την ομίχλη αλλά αυτό που κρύβεται μέσα σε αυτήν») απλώνεται από καρέ σε καρέ.

Το αποτέλεσμα είναι μια στυλιζαρισμένη και άγαρμπη εκδοχή του εσωτερικού εφιάλτη που σχηματίζεται από την ερωτική εμμονή και την (οικογενειακή) απόρριψη, η οποία θα ήθελε να μοιάζει με το ανυπέρβλητο ονειρικό σύμπαν του Ντέιβιντ Λιντς. Όμως η αμετροέπεια του Ρεφν σε συνδυασμό με την ναρκισσιστική εμμονή του δεν επιτρέπουν τέτοιες συγκρίσεις.