June July: H νέα παράσταση της χορογράφου Ελεονώρας Σιαράβα στο ΠΛΥΦΑ
Μια αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας που δεν τελειώνει, που εμπεριέχει ίχνη, αναμνήσεις, που διαστέλλεται και αυτοαναφλέγεται για να δημιουργήσει κάτι καινούριο – για λίγες παραστάσεις στο ΠΛΥΦΑ.
Το June July, η νέα παράσταση της χορογράφου Ελεονώρας Σιαράβα, έρχεται στο ΠΛΥΦΑ από τις 23 Απριλίου 2026 και αποτελεί μια κοσμολογία του Τώρα, του μικρόκοσμού μας και του μακρόκοσμου, με αναφορές σε sci-fi και ρετροφουτουρισμό.
Μια παράσταση για τη νοσταλγία, την προσμονή, τον χρόνο, τις μικρές στιγμές μέσα από την δημιουργία χορογραφικών χαϊκού που αποτυπώνουν συμπυκνωμένες, φευγαλέες, θραυσματικές εντυπώσεις.
Αντλεί την αρχική της έμπνευση από την πρωτοποριακή γραφιστική νουβέλα/κόμικ “Here” του Richard McGuire και το ερώτημα “Why did I come in here again” στην εισαγωγή του βιβλίου. Σε αυτό, απεικονίζεται η ίδια τοποθεσία σε διαφορετικά χρονικά σημεία από το αρχέγονο παρελθόν ως χιλιάδες χρόνια μπροστά στο μέλλον.
Για να μας εισάγει σε ένα χορογραφικό liminal space, μια ζώνη αναπόλησης και προσμονής, μια απροσδιόριστη αίσθηση που συνδέει το οικείο με το άγνωστο, καθημερινά στιγμιότυπα και φανταστικά μέλλοντα.
Πώς κατοικούμε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- σε τόπους προσωπικής και συλλογικής νοσταλγίας; Οικειότητας και απεραντοσύνης; Πώς μπορεί να ξεδιπλώνονται παράλληλα το εφήμερο του φυσικού κόσμου και της ανθρώπινης φύσης, ο κοσμικός χρόνος και ο χρόνος της καθημερινότητας; Τί απομένει αν “φυσήξουμε αυτή την κοσμική σκόνη”;
Ίσως μια ιαπωνική hip-hop να ακούγεται στο βάθος ένα ανοιξιάτικο απόγευμα ή κάπου σε κάποια οθόνη να παίζει η εισαγωγή από το 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος.
Η παράσταση δημιουργεί μια αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας που δεν τελειώνει, που εμπεριέχει ίχνη, αναμνήσεις, που διαστέλλεται και αυτοαναφλέγεται για να δημιουργήσει κάτι καινούριο. Μια αλχημεία νοσταλγίας, μνήμης, σουρεαλισμού και φανταστικού.
Ένα ζωντανό υβριδικό τοπίο με σώματα, κινήσεις, ήχους, αντικείμενα, φωνές, λέξεις, μικρόφωνα, φωτεινές επιγραφές, οθόνες, μινιμαλιστικά ψηφιακά στοιχεία. Τα παρακολουθούμε να ενεργοποιούνται και να “εξατμίζονται” δημιουργώντας μια ανοιχτή σύνθεση σε ένα πολυεπίπεδο σύμπαν.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Αθήνα