Τέλος το θέατρο, σε σκηνοθεσία Ηλέκτρας Ελληνικιώτη στο Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες

Στο “Τέλος το θέατρο”, μία πολιτικός συναντά έναν θίασο σε ένα θέατρο, ξανά και ξανά, χωρίς κανένα -συμβολικό ή κυριολεκτικό- αίτημα. Τι διαθέτει, άλλωστε, σήμερα ένας άνθρωπος του θεάτρου που να μην του το έχει ήδη πάρει η πολιτική εξουσία;

Η σκηνοθέτις, ηθοποιός και δραματουργός Ηλέκτρα Ελληνικιώτη δημιουργεί μια πολυφωνική σύνθεση, που περιηγείται στον κόσμο του θεάτρου αναζητώντας αυτό το ένα, το πιο ακραίο ψέμα που η πραγματικότητα δεν θα είχε ποτέ το κουράγιο να αντιγράψει. Χωρίς σχέδιο και συγκεκριμένη φόρμα, χρησιμοποιεί κάθε θεατρικό μέσο για να δοκιμάσει τις αντοχές ανάμεσα στον δημόσιο λόγο και την καλλιτεχνική πράξη. Πρόζα και ρίμα, πραγματικές αφηγήσεις και θεατρικές σκηνές, μουσικά κομμάτια, αρχειακό υλικό και εμβληματικές παραστάσεις περιπλέκονται με σκοπό να φέρουν στη σκηνή το εξωφρενικότερο ψέμα.

Το “Τέλος το θέατρο” δεν είναι μια παράσταση για το πόσο πολιτικό μπορεί και οφείλει να είναι το θέατρο. Αλλά για το πόσο θεατρική δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι η πολιτική. Είναι μια παράσταση για το θέατρο, όπως το βιώνουμε σε όλες τις σκηνές της καθημερινότητάς μας, εκτός από την θεατρική.

Μια κωμωδία που εξυμνεί το άχρηστο, το ατεκμηρίωτο, το ειλικρινά ψεύτικο και την αποτυχία ως αναγκαία συνθήκη της συνάντησης. Μα κυρίως, είναι μια γιορτή για όλους τους ανθρώπους του θεάτρου που ξέρουν καλά ότι η εξουσία θέλει πάντα να δείχνει τα δόντια της· κι ότι πρέπει να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τους τα δείξει γελώντας, κι όχι δαγκώνοντας.