Αστόρια στο Παλλάς

Στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, σε μια πόλη που λάμπει και ταυτόχρονα «καταβροχθίζει», οι Έλληνες μετανάστες χτίζουν μια μικρή πατρίδα μέσα σε ένα καφενείο. Έναν τόπο όπου η γλώσσα, το τραγούδι και η μνήμη είναι τα μόνα πράγματα που δεν φορολογούνται.

Έβελυν Ασουάντ ©Patroklos Skafidas

Μια μουσική παράσταση πουφωτίζει με αλήθεια και συγκίνηση τις ζωές, τα όνειρα και τις αντιφάσεις της ελληνικής μεταναστευτικής κοινότητας που προσπαθεί να ριζώσει σε έναν ξένοτόπο.

Ελλάδα και Νέα Υόρκη, χωρισμένες από έναν ωκεανό — κι όμως ενωμένες σε ένα καφενείο, στην καρδιά της πιο θρυλικής συνοικίας μεταναστών. Εκεί όπου οι μυρωδιές του ελληνικού καφέ μπλέκονται με τις γλώσσες του κόσμου και οι ζωές συναντιούνται για να αντέξουν.

Μπέσσυ Μάλφα ©Patroklos Skafidas

Με φόντο την ποτοαπαγόρευση, την οικονομική κρίση και την πολιτική αναταραχή της εποχής, η Τασούλα φτάνει ολομόναχη στη Νέα Υόρκη. Μια πόλη σκληρή και εκθαμβωτική, που υπόσχεται τα πάντα αλλά δεν χαρίζει τίποτα. Ανάμεσα σε ουρανοξύστες και υπόγειες συμφωνίες, η νεαρή γυναίκα θα βρεθεί αντιμέτωπη με την ανάγκη να επιβιώσει, να σταθεί όρθια και να βρει τη φωνή της.

Το ελληνικό καφενείο γίνεται το καταφύγιό της. Ένας τόπος συνάντησης, εξομολόγησης και μνήμης. Εκεί, η Τασούλα θα τραγουδήσει τους καημούς, τα όνειρα και τα πάθη μιας ολόκληρης κοινότητας μεταναστών — ανθρώπων που άφησαν πίσω τους πατρίδες, οικογένειες και ζωές, αναζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία.

Έρωτες, προδοσίες, συγκρούσεις συμφερόντων και μυστικές συμφωνίες συνθέτουν έναν πυκνό ιστό ανθρώπινων ιστοριών, μέσα στον οποίο η νεαρή γυναίκα καλείται να αναμετρηθεί με το τίμημα της επιβίωσης και της προσωπικής ελευθερίας.

Θεοδοσία Σαββάκη©Patroklos Skafidas

Η «ASTORIA»είναι μια μουσική ιστορία για όσους έφυγαν και για όσους έμειναν πίσω. Για τις γυναίκες που έπρεπε να μεγαλώσουν γρήγορα. Για τους άντρες που έμαθαν να κρύβουν τον φόβο τους. Για μια κοινότητα που τραγουδά για να μη χαθεί…

Από τις 19 Μαρτίου,στο Θέατρο Παλλάς, η «ASTORIA»αφήγείται επί σκηνής και με ζωντανή ορχήστραυπό τη μουσική διεύθυνση του Νίκου Στρατηγού, τον  πόνο της ξενιτιάς με αλήθεια και συγκίνηση.

Γιάννης Τσουμαράκης ©Patroklos Skafidas