Την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου, η Diane Morgan μάς έδωσε τη χαρά να βρεθεί στη Στέγη για μια απολαυστική συζήτηση με την Αφροδίτη Παναγιωτάκου. Αυτή τη φορά, όμως, δεν εμφανίστηκε η Philomena Cunk για να ενημερώσει ιστορικούς ότι δεν συγκινείται ιδιαίτερα από τους αρχαίους Έλληνες ή για να μας θυμίσει πως εκείνοι δημιούργησαν πράγματα που σήμερα… απλώς δεν υπάρχουν πια (όπως η δημοκρατία). Αντίθετα, είδαμε τη Diane Morgan όπως πραγματικά είναι: μια γυναίκα με αιχμηρό βρετανικό χιούμορ και φυσική γοητεία.
Με πολυετή πορεία στον χώρο της κωμωδίας, σπουδές στη δραματική σχολή East 15 και σχεδόν δέκα χρόνια stand-up πίσω της, η Morgan μίλησε ανοιχτά για τη διαδρομή της. Παρότι το stand-up υπήρξε σημαντική εμπειρία, η ίδια παραδέχτηκε πως ποτέ δεν την ενθουσίασε ολοκληρωτικά, καθώς ένιωθε ότι της έβαζε όρια. Ακομπλεξάριστη και ανεπιτήδευτη, απάντησε στις ερωτήσεις του κοινού πότε με χιούμορ, πότε με σοβαρότητα και συχνά με έναν συνδυασμό και των δύο. Κάπως έτσι, επιβεβαίωσε κάτι που ήδη υποψιαζόμασταν: η Philomena Cunk δεν είναι απλώς ένας ρόλος της Diane Morgan, είναι ένας καθρέφτης όπου ένα κομμάτι της ίδιας αντανακλάται με τον πιο απολαυστικό τρόπο.

Η Diane Morgan ως Philomena Cunk
Η Diane Morgan ανέβηκε στην κεντρική σκηνή και αμέσως κέρδισε το κοινό. Χαρακτήρισε την Ελλάδα “charming”, ειδικά για κάποιον που ζει σε μια χώρα μόνιμα βυθισμένη στα γκρι, όπου, όπως είπε με απόλυτη βρετανική ειλικρίνεια, «όλοι είναι λίγο μίζεροι». Όταν σκέφτεται την Ελλάδα, τα πρώτα πράγματα που της έρχονται στο μυαλό είναι οι ελιές και τα «παλιά πράγματα», μια φράση που προκάλεσε γέλια στην αίθουσα και επιβεβαίωσε ότι το χιούμορ της λειτουργεί εξίσου καλά και εκτός οθόνης.
Η Morgan δήλωσε φανατική του να μένει σπίτι, λάτρης του γέλιου και αποκάλυψε πως εκείνοι που την κάνουν πραγματικά να γελάει είναι ο Larry David, ο Zach Galifianakis και (με διαφορά) το σκυλάκι της, ο Bob. Μιλώντας για τη Philomena Cunk, παραδέχτηκε ότι νιώθει πως υποδύεται τον πιο αυθεντικό της εαυτό: έναν άνθρωπο χωρίς ίχνος social skills.
Αν και σήμερα μοιάζει αδιανόητο να φανταστεί κανείς την Philomena Cunk με άλλο πρόσωπο πέρα από αυτό της Diane Morgan, ο ρόλος δεν γράφτηκε εξαρχής για εκείνη. Στο μυαλό του Charlie Brooker, δημιουργού του Cunk on Earth, η Cunk υπήρχε ήδη και η Morgan έπρεπε να περάσει κανονικά από οντισιόν για να την κερδίσει.
Αρχικά, η Philomena θα είχε μια πιο «δήθεν», posh βρετανική προφορά. Όμως η φυσική γοητεία της Diane Morgan, σε συνδυασμό με την επιλογή της να μιλάει με τη δική της, πιο καθημερινή Bolton προφορά, αποδείχθηκαν ακαταμάχητα. Το αποτέλεσμα; Ο ρόλος της πήγαινε όχι απλώς καλύτερα, αλλά… πολύ καλύτερα.

Η Diane Morgan ως Philomena Cunk
Ένας από τους βασικούς λόγους που το Cunk on Earth γνώρισε τέτοια απήχηση είναι και το έντονο στοιχείο του αυτοσχεδιασμού. Όλοι έχουμε δει αποσπάσματα όπου η Philomena απευθύνει σε ιστορικούς και ακαδημαϊκούς ερωτήσεις αφελείς, άβολες ή εντελώς απερίσκεπτες και αυτό που τις κάνει ξεκαρδιστικές δεν είναι μόνο οι ίδιες οι ερωτήσεις, αλλά οι απολύτως αυθεντικές αντιδράσεις των συνομιλητών της, οι οποίοι δεν είχαν ιδέα τι τους περίμενε.
Όπως δήλωσε και η ίδια, ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας του mockumentary οφείλεται στο ότι δεν υπάρχει αυστηρό σενάριο και ότι όλα βασίζονται στο improv. Γιατί, όπως το έθεσε πολύ εύστοχα: «Δεν μπορείς να ξεπεράσεις τις πραγματικά αυθεντικές, αστείες στιγμές».
Αν και συχνά απαντούσε στις ερωτήσεις του κοινού με το χαρακτηριστικό της χιούμορ, η Diane Morgan δεν δίστασε να μιλήσει και με απόλυτη ειλικρίνεια. Όταν ρωτήθηκε αν η κωμωδία ήταν κάτι που προέκυψε στην πορεία ή αν «κυλούσε ήδη στο αίμα της», η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη:
«Την αγαπούσα πάντα. Όταν ήμουν μικρή, έβαζαν στην τηλεόραση τα απογεύματα κάτι ασπρόμαυρες ταινίες, τον Λόρελ και τον Χάρντι, τον Χάρολντ Λόιντ, τον Μπάστερ Κίτον, και ήμουν πραγματικά εμμονική με όλους αυτούς τους μεγάλους της βωβής κωμωδίας. Τη λάτρευα και την ανέλυα, προσπαθώντας να καταλάβω γιατί κάτι ήταν αστείο. Και λάτρευα , και ακόμα λατρεύω, ένα πραγματικά εξαιρετικό pratfall. Μια πολύ αστεία πτώση είναι σχεδόν πιο αστεία από οτιδήποτε άλλο. Οπότε ήμουν πάντα εμμονική με τις ακροβατικές κινήσεις. Ήταν το μόνο πράγμα που με ενδιέφερε και που αγαπούσα».

Diane Morgan
Απλή και προσιτή, απαντούσε με το ίδιο ενδιαφέρον σε κάθε είδους ερώτηση από το πιο σοβαρό μέχρι το πιο ανάλαφρο. Αν είχε την ευκαιρία να κάνει μια ερώτηση στον Donald Trump, αυτή θα ήταν αν τα μαλλιά του είναι αληθινά, ενώ δεν δίστασε να πει πως η Μήδεια θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια εξαιρετική κωμωδία. Κάποιος από το κοινό τη ρώτησε γιατί φοράει πάντα σεμνά ρούχα και δεν επιλέγει πιο αποκαλυπτικά ή σέξι. Η απάντησή της; «Pervert. Η επόμενη ερώτηση πρέπει να γίνει από γυναίκα». Το κοινό ξέσπασε σε γέλια, ενώ η Morgan απέδειξε για ακόμα μία φορά την ικανότητά της να βάζει όρια χωρίς να χάνει το χιούμορ της. Παράλληλα, εξέφρασε την επιθυμία της να εμφανιστεί σε ένα επεισόδιο του Black Mirror, κάτι που δεν προέκυψε τυχαία, αφού δημιουργός του Cunk on Earth και του Black Mirror είναι ο ίδιος άνθρωπος, ο Charlie Brooker. Αν και έχουν υπάρξει συζητήσεις, ο κατάλληλος χαρακτήρας δεν έχει εμφανιστεί ακόμη.
Όλη αυτή η αίσθηση ελευθερίας που εξέπεμπε οδήγησε αναπόφευκτα στην ερώτηση: ήταν πάντα τόσο ελεύθερη; Η απάντησή της ήταν απολύτως αληθινή: «Α, νομίζεις ότι είμαι ελεύθερη; Όχι, δεν ήμουν πάντα. Υπήρξε μια περίοδος, ειδικά στη δραματική σχολή, που ανησυχούσα για τα πάντα. Υπερανέλυε τα πάντα και είχα εξαντληθεί από αυτό. Και μια μέρα σκέφτηκα: “Δεν μπορώ να το κάνω άλλο”. Και ξαφνικά… απλώς σταμάτησα να ανησυχώ. Δεν ξέρω πώς. Απλώς σταμάτησα να είμαι τόσο σκληρή με τον εαυτό μου. Σαν να υπνώτισα τον εαυτό μου ώστε να μη δίνω δεκάρα για τίποτα. Είναι περίεργο, αλλά νομίζω πως μπορείς απλώς να πεις στον εαυτό σου: “Δεν θα είμαι έτσι πια”. Και τότε είσαι ελεύθερος».
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το μυστικό της Diane Morgan: μια σπάνια ισορροπία ανάμεσα στο να μην παίρνει τίποτα υπερβολικά σοβαρά και στο να παίρνει τον εαυτό της ακριβώς όσο σοβαρά χρειάζεται.
Η παρουσία της Diane Morgan στη Στέγη δεν ήταν απλώς μια συζήτηση με το κοινό, αλλά μια σπάνια ευκαιρία να γνωρίσουμε τον άνθρωπο πίσω από την Philomena Cunk. Με χιούμορ που ισορροπεί ανάμεσα στο παράλογο και την απόλυτη ειλικρίνεια, με αυτοσχεδιασμό που γεννά αυθεντικές στιγμές και με μια αφοπλιστική απλότητα, η Morgan απέδειξε ότι η κωμωδία της δεν βασίζεται σε ευκολίες ή ρόλους-καρικατούρες. Αντίθετα, πηγάζει από παρατήρηση, ευφυΐα και την ελευθερία του να μη φοβάσαι να φανείς αδέξιος, αφελής ή απλώς ανθρώπινος. Η Diane Morgan μάς θύμισε ότι το γέλιο γεννιέται συχνά εκεί όπου σταματά η υπερανάλυση. Και τελικά, αυτή είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία της: ότι μας έκανε να γελάσουμε, σκεπτόμενοι λίγο λιγότερο και νιώθοντας λίγο περισσότερο.