Νίκος Καραθάνος: «Η Επίδαυρος έχει άλλο βάρος και για τον ηθοποιό και για το κοινό. Εκεί συναντάμε την εθνική μας ταυτότητα» (vid)

Ο Νίκος Καραθάνος βρέθηκε το απόγευμα της Δευτέρας (30/6) στο στούντιο της εκπομπής «Στούντιο 4» και παραχώρησε μια συνέντευξη γεμάτη ειλικρίνεια για τη ζωή, την καριέρα και τις σχέσεις που σημάδεψαν την πορεία του στην Τέχνη.

Ο ηθοποιός ετοιμάζεται να κατέβει στην Επίδαυρο με τον Οιδίποδα, συγκεκριμένα με τις συγκλονιστικές τραγωδίες του Σοφοκλή, «Οιδίπους Τύραννος» και «Οιδίπους επί Κολωνώ», οι οποίες θα παρουσιαστούν σε μια ενιαία παράσταση (25-26/7) με την υπογραφή του Γιάννη Χουβαρδά και ένα εξαιρετικό καστ με μερικούς από τους σημαντικότερους Έλληνες ηθοποιούς. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Με την αφορμή αυτή μίλησα για τη δική του εμπειρία στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου αλλά και για τις αντιδράσεις που συχνά προκύπτουν για ανεβάσματα εκεί.

«Αυτή θα είναι η 20ή μου φορά στην Επίδαυρο», είπε ο ηθοποιός. «Η Επίδαυρος έχει άλλο βάρος. Είναι δυσβάσταχτο και πρωταθλητισμός για τον ηθοποιό. Αλλά και για το κοινό είναι διαφορετικό. Ενώ σε άλλα αρχαία θέατρα το κοινό δεν κάνει απολύτως τίποτα, απλώς δέχεται όσα βλέπει, στην Επίδαυρο θα το δεις να διαμαρτύρεται. Η Επίδαυρος είναι ένας τόπος που συναντά την εθνική του ταυτότητα. Ψάχνουμε εκεί τι ωραίοι που είμαστε σαν Έλληνες, που όμως αυτό δεν συγχρονίζεται καμιά φορά με το τι είναι Τέχνη».

«Θυμάμαι στιγμές που έχουμε παίξει με κλοιό αστυνομίας από κάτω. Συγκεκριμένα στις ‘Βάκχες’ του Λάνγκχοφ το 1997. Οι αστυνομικοί είχαν κάνει παράταξη μπροστά από το κοινό για να μη μας δείρουν. Έχουν υπάρξει πολλές φορές αντιδράσεις σε παραστάσεις. Αλλά είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αυτές οι παραστάσεις. Δεν είναι ωραίο να παίζεις ενάντια στον κόσμο, είναι πολύ δύσκολο. Δεν έχει γοητεία εκείνη τη στιγμή, είναι πλήγωμα, μετά πέφτεις κάτω. Αλλά εκείνη τη στιγμή που παίζεις πρέπει να αντέξεις. Καμία βία δεν είναι ωραία».

«Πριν κατέβει στην Επίδαυρο ο καθένας βάζει με το μυαλό του τι θέλει και τι περιμένει να δει, τα σέβομαι όλα γιατί για εμένα ο γνώμονας είναι πάντα το κοινό», κατέληξε.