Εχθρός του λαού: Μια νέα εκδοχή του ιψενικού έργου από τον Κωνσταντίνο Βασιλακόπουλο στην Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών

Μια νέα εκδοχή του έργου του Χένρικ Ίψεν «Εχθρός του λαού», ανεβαίνει από τις 26 Φεβρουαρίου στην Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών, στο Εθνικό Θέατρο REX – Σκηνή «Κατίνα Παξινού», σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου. Μια παράσταση για τον ρόλο των ΜΜΕ ως μηχανισμού συγκάλυψης της αλήθειας, για όσα μας κρατούν απαθείς απέναντι στη διαπλοκή, για τη μοίρα του ανθρώπου, όταν στρέφεται ενάντια στην πλειοψηφία, αλλά και για τους τρόπους προάσπισης του δικαίου απέναντι σε έναν άδικο κόσμο.

Διατηρώντας τους άξονες της ψυχογραφικής αποτύπωσης και της κοινωνικοπολιτικής κριτικής του πρωτότυπου έργου, o Κωνσταντίνος Βασιλακόπουλος μεταγράφει τον «Εχθρό του λαού» στην Ελλάδα του σήμερα, θέτοντας εκ νέου θεμελιώδη ερωτήματα γύρω από την ηθική, τη δικαιοσύνη και την πολιτική βούληση, την εμπιστοσύνη στο δικαστικό σύστημα, τα όρια ανοχής και αντοχής κάθε ανθρώπου αλλά και τη στάση μας ως πολιτών, όταν η αλήθεια χειραγωγείται.

Στην περιοχή γύρω από τις εγκαταστάσεις της S Oil, εταιρία διαχείρισης πετρελαιοειδών αποβλήτων, οι κάτοικοι καταγγέλλουν έντονη δυσοσμία και μόλυνση. Παρά τις σαφείς επιστημονικές μετρήσεις που αποδεικνύουν την ευθύνη της εταιρείας, οι Αρχές και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης υποβαθμίζουν το ζήτημα, υποστηρίζοντας έμμεσα τα συμφέροντα της βιομηχανίας.

Το γεγονός προκαλεί την άμεση αντίδραση της Δημάρχου: από τη μία πλευρά, αγωνίζεται να καταδείξει την αδιαφάνεια του δικαστικού συστήματος και, από την άλλη, κινητοποιεί τους πολίτες να αναλάβουν άμεσα δράση. Τόσο, όμως, οι δικές της προσπάθειες όσο και οι επανειλημμένες διαμαρτυρίες της τοπικής κοινωνίας πέφτουν στο κενό. Οι αρμόδιες Αρχές κωφεύουν και ο εισαγγελέας αδιαφορεί επιδεικτικά για όσα στοιχεία αποδεικνύουν την ευθύνη της S Oil. Η Δήμαρχος μπαίνει στο στόχαστρο των ΜΜΕ, που αμφισβητούν την αξιοπιστία της.

Η παράσταση Εχθρός του λαού φέρνει στο φως την πολιτική ασυδοσία, την επιρροή των ισχυρών συμφερόντων, την αποδυνάμωση της επιστήμης μπροστά στην ισχύ της παραπληροφόρησης και της πολιτικής σκοπιμότητας, ενώ παράλληλα καταδεικνύει την αδυναμία της δικαιοσύνης να εκπληρώσει το καθήκον της.

Πώς να διατηρήσουμε την πίστη σε ένα σύστημα που φαίνεται να καταρρέει μπροστά στην κυριαρχία της εξουσίας και της διαστρέβλωσης; Πόσο εύκολα αφηνόμαστε στη χειραγώγηση; Με ποιον τρόπο επιλέγουμε την πληροφόρησή μας; Και αν, τελικά, χάσουμε την πίστη μας στη δικαιοσύνη, υπάρχει άραγε ακόμα ελπίδα;