Αληθινός πόνος

Δύο ξαδέλφια με διαφορετικές – αν όχι εκ διαμέτρου αντίθετες- προσωπικότητες, ταξιδεύουν από τη Νέα Υόρκη στην Πολωνία για να αποτίσουν φόρο τιμής στην αγαπημένη τους γιαγιά που μόλις έφυγε από τη ζωή. Εκεί θα βρεθούν αντιμέτωποι με το ανοιχτό ακόμη τραύμα της εβραϊκής ταυτότητάς τους.

Ο ηθοποιός Τζέσε Άιζενμπεργκ(«The social network») θυμίζει σε αρκετά κομμάτια της καριέρας του έναν νεαρό Γούντι Άλεν με αμέτρητες νευρώσεις και συναισθηματικές εκρήξεις. Η απόφαση του λοιπόν να περάσει πίσω από την κάμερα για να αφηγηθεί ένα χαμηλόφωνο αλλά διεισδυτικό και άκρως εύστοχο ανθρώπινο δράμα, εκπλήσσει ευχάριστα.

Το σενάριο που υπογράφει ο ίδιος ο Άιζενμπεργκ βασίζεται σε ένα δικό του θεατρικό έργο που εμπνεύστηκε πριν από καμιά δεκαριά χρόνια όταν διάβασε μια αμερικανική διαφήμιση που δελέαζε το κοινό να επισκεφτεί ευρωπαϊκά στρατόπεδα συγκέντρωσης του Β Παγκοσμίου Πολέμου για «άνετες, ψυχαγωγικές διακοπές»!

Ο Άιζενμπεργκ «σφάζει» με το γάντι την παραπάνω νοσηρή νοοτροπία- αντίληψη του καλοζωισμένου αμερικανού τουρίστα που θα σπεύσει να τιμήσει τη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος  χωρίς να «ταλαιπωρηθεί», ενώ από την κριτική του δεν γλιτώνουν ούτε οι εβραίοι που βρίσκονται κολλημένοι με το δικό τους πόνο «αδιαφορώντας για τον πόνο άλλων λαών» που ίσως και να ζουν ανάλογες θηριωδίες σήμερα.

Ένα ιδιότυπο, πολυεπίπεδο και με αφηγηματική άνεση roadmovie, που δένει άψογα το εβραϊκό ζήτημα με την υπαρξιακή κρίση (καταπληκτικός στο ρόλο του ευαίσθητου και αντικομφορμιστή Μπέντζι ο Κίραν Κάλκιν κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα β’ ρόλου και βάζει πλώρη για τα όσκαρ) αλλά και το θέμα της αναζήτησης ταυτότητας.