Aurora, από τους Σπύρο Κουβαρά και Synthesis 748 Dance Co. στο ΠΛΥΦΑ

Ο χορογράφος Σπύρος Κουβαράς και η ελληνογαλλική ομάδα σύγχρονου χορού Synthesis 748 Dance Co. επιστρέφουν στο ΠΛΥΦΑ, στον Βοτανικό, με τη νέα τους δουλειά και υπογράφουν το έργο “AURORA”, που θα παρουσιαστεί, για πέντε παραστάσεις, από 14 έως και 18 Δεκεμβρίου.

Το “AURORA”, τρίτο μέρος της χορογραφικής σειράς,“Sacred bodies of a new ecotopia” αντλεί έμπνευση από τον φυτικό κόσμο και το βιβλίο, Οι τρεις οικολογίες, του Félix Guattari, εξετάζοντας συμβιωτικές δυνατότητες μεταξύ φύσης και πολιτισμού σε μια εποχή έκτακτης οικολογικής ανάγκης. Ο Σπύρος Κουβαράς δημιουργεί μια χορογραφική μετα-μυθοπλασία, έναν τεχνοφυσικό τόπο ανάμεσα στο ονειρικό και στο πραγματικό που μοιάζει ξεκομμένος από το συμβατικό χωροχρονικό συνεχές. Σ’ έναν σκηνικό χώρο στον οποίο αλληλεπιδρούν πρωτογονικά και φουτουριστικά στοιχεία, οι ερμηνευτές φαντάζονται μια νέα εποχή που ανατέλλει. Τα σώματά τους μοιάζουν ταγμένα στην διαιώνιση της κίνησης τους και μέσα από τη συνεχή ανταλλαγή των αισθητηριακών ερεθισμάτων ανάμεσα στη φύση και τον άνθρωπο χαράσσουν τα ίχνη μιας εναλλακτικής “γεωλογίας της ύπαρξης”. Το “AURORA” δεν είναι απλώς ένα έργο για το περιβάλλον, είναι ένα αυθύπαρκτο περιβάλλον. Μια αναδυόμενη κοινότητα έμβιων όντων που, προσεγγίζοντας τον κόσμο μας με μια ποιητική αφαίρεσης και φαντασίας, υποβάλλει αναστοχαστικά ερωτήματα για την πολιτισμική πραγματικότητα που έχουμε διαμορφώσει.

Credits: Γιώργος Μπακάλης

H Synthesis 748 Dance Co. ιδρύθηκε το 2010 στο Παρίσι από τον χορογράφο, χορευτή, Σπύρο Κουβαρά με την υποστήριξη του CND-Γαλλικού Εθνικού Κέντρου. Από το 2017 η ομάδα υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και βάση της είναι η Αθήνα. Η Synthesis 748 Dance Co. έχει αναπτύξει διεθνή πορεία και έργα της έχουν παρουσιαστεί σε θέατρα, μουσεία, γκαλερί, αρχαιολογικούς χώρους και φεστιβάλ σε ευρωπαϊκές χώρες, στη Νότια Αμερική, στον Λίβανο και πρόσφατα στο CICA Museum στη Νότια Κορέα. Η χορογραφική έρευνα και πρακτική του Σπύρου Κουβαρά εμπνέεται από τον μύθο και τις μετανθρωπιστικές θεωρίες και εστιάζει στο κοινωνικό φαντασιακό, αγκαλιάζοντας ουτοπικές κοινότητες του παρόντος και του μέλλοντος. Το χορευτικό λεξιλόγιο αποκλίνει από τις αναγνωρίσιμες φόρμες του σύγχρονου χορού και επικεντρώνεται στις αλληλεπιδράσεις σώματος, ήχου και εικόνας δημιουργώντας κινητικά περιβάλλοντα νεοτελετουργικής αισθητικής.