Δαχομέη
Με τη δεύτερη μόλις ταινία της που είναι ένα δηκτικό αντι-αποικιοκρατικό ντοκιμαντέρ η Ματί Ντιόπ κερδίζει το πρώτο βραβείο στο Βερολίνο.
Πριν από τρία χρόνια 26 κλεμμένα αγάλματα που «ζούσαν» εδώ και 130 χρόνια σε γαλλικό μουσείο, παίρνουν το δρόμο για τον επαναπατρισμό τους στο σημερινό Μπενίν.
Δαχομέη
Το ζήτημα της πολιτιστικής κληρονομιάς και η σύνδεση του με την φυλετική και εθνική ταυτότητα απασχολεί ολόκληρο το Μπενίν, όταν ολοκληρώνεται η ιστορική επιστροφή των βασιλικών αγαλμάτων που είχαν αρπάξει οι γάλλοι αποικιοκράτες το 1892.
Η κάμερα της Ντιόπ καταγράφει όλες τις αντιδράσεις – ο ενθουσιασμός και η χαρά του πληθυσμού για την μεγάλη επιστροφή σκιάζεται από το γεγονός ότι ο αριθμός των αγαλμάτων που επιστράφηκαν είναι ασήμαντος μπροστά στο σύνολο των 7.000 κλεμμένων θησαυρών- με συνέπεια και συγκρατημένη αισιοδοξία.
Δαχομέη
Παράλληλα με τα δυνατά ντοκουμέντα που συνοδεύουν τον δημόσιο διάλογο που ανοίγει στην αφρικανική χώρα με αφορμή το ιστορικό γεγονός, η γαλλίδα σκηνοθέτρια που έχει καταγωγή από την Σενεγάλη καταφέρνει να ενισχύσει την ποιητική πλευρά ενός βαθιά πολιτικού ντοκιμαντέρ, που μετατρέπεται υποδειγματικά σε ένα δοκίμιο για την μνήμη, την διαλεκτική, τη σύγκρουση των πολιτισμών αλλά και το τέλος της αποικιοκρατίας.
Η επικαιρότητα του φιλμ ξανανοίγει την συζήτηση γύρω από την λεηλασία ανεκτίμητων θησαυρών από την πολιτισμένη Δύση (σαν τα μάρμαρα του Παρθενώνα) και το δίκαιο αίτημα της επιστροφής τους στον τόπο που ανήκουν.
