Λεωφορείο ο Πόθος του Τενεσί Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά στο Θέατρο Προσκήνιο

Τον κόσμο της Μπλανς, συνθέτει μια σπουδαία ομάδα ηθοποιών με τους Άρη Μπαλή, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Βασίλη Μαγουλιώτη, Γιάννη Κόραβο και Ιωάννα Ραμπαούνη.

Η Μπλανς Ντιμπουά, μια έκπτωτη μεγαλοαστή από τον Αμερικανικό νότο, φτάνει αιφνίδια στη Νέα Ορλεάνη, στο σπίτι της αδερφής της Στέλλας, όπου ζει με τον Πολωνό σύζυγό της Στάνλεϊ Κοβάλσκι, για να μείνει μαζί τους. Η συγκατοίκηση αυτών των τριών θα είναι οριακή. Η σύγκρουση της κοινωνίας των ψευδαισθήσεων και της προσκόλλησης στο παρελθόν (Μπλανς) με την κοινωνία της επιβίωσης, της ορμής και του πραγματισμού (Στάνλεϋ) θα είναι συντριπτική.

Η Μπλανς έρχεται για να πεθάνει.
Η Μπλανς ψάχνει καταφύγιο.
Η Μπλανς ψάχνει μέρος να κρυφτεί από το φως.
Η Μπλανς είναι η συμπύκνωση μιας τάξης που έχει τελειώσει και δεν μπορεί να δεχθεί το τέλος της.
Η Μπλανς είναι η τελευταία ποιήτρια της εποχής της.]

Ο Τενεσί Ουίλιαμς με το αριστουργηματικό του έργο “Λεωφορείο ο Πόθος” μας παραδίδει μια σκληρή πραγματεία για το πώς ο ρομαντισμός καταπνίγεται και σαρώνεται από την πραγματικότητα, από το σκληρό πόδι της ανάπτυξης που δεν αφήνει χώρο στην ποίηση. Το όνειρο της ανάπτυξης πνίγει στο πέρασμά του την παρέκκλιση, την ασθένεια, οτιδήποτε δεν χωράει σ’ αυτήν και εμποδίζει τον καλπασμό της. Η Μπλανς σ’ αυτόν τον τερματικό σταθμό που την αφήνει το λεωφορείο με το παράδοξο όνομα “Πόθος”, θα έρθει αντιμέτωπη με το τραύμα της και όλες τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Η αναμέτρηση της Μπλανς και του Στάνλεϋ είναι οριακή. Η μάχη για επικράτηση θα φτάσει στο πιο φρικιαστικό τέλος.

Ο Στάνλεϋ Κοβάλσκι, Πολωνός μετανάστης – τραυματισμένος από τον ρατσισμό – σε μια Αμερική που καλπάζει και προσπαθεί να ορθοποδήσει, και υπόσχεται οικονομική ανέλιξη στην εργατική τάξη και από την άλλη η Μπλανς Ντυμπουά: μια έκπτωτη γαιοκτήμονας που έχει χρεοκοπήσει αλλά ακόμα ζει στο παρελθόν, στη φαντασίωση της ευημερίας αλλά και μέσα στα αδιαχείριστα τραύματα της νιότης της (μια εποχή και μια τάξη που έχει τελειώσει και δεν μπορεί να δεχτεί το τέλος της).

Σ’ αυτό το πολύβουο και ιδιότυπο “γκέτο”, το σπίτι της Στέλλας και του Στάνλεϋ, οπού θα μείνει η Μπλανς, μη έχοντας πουθενά αλλού να πάει, θα ξυπνήσουν οι πιο υπόγειες και σκοτεινές επιθυμίες της. Ένας τόπος γεμάτος ζωή και ένστικτο που θα φέρει την Μπλανς – ένα πρόσωπο πνευματικό, διαλυμένο, κρυμμένο στο νεανικό της τραύμα – αντιμέτωπη με τα ελλείμματα της και την πραγματικότητα.

Η παράσταση είναι μια επίσκεψη στο μυαλό της Μπλανς – στις διογκώσεις και τις φαντασιώσεις της τραυματισμένης της ύπαρξης.