Απρίλης

Μια έμπειρη μαιευτήρας σε κλινική της Γεωργίας που κάνει παράνομες εκτρώσεις σε γυναίκες της περιοχής κατηγορείται για ιατρικό λάθος που κόστισε τη ζωή σε ένα νεογέννητο βρέφος.

Διαχρονικό και όχι μόνο επίκαιρο το ζήτημα των αμβλώσεων- παράνομων και μη- μπαίνει στο επίκεντρο του προβληματισμού της ικανότατης Ντέα Κουλουμπεγκασβίλι από την Γεωργία που με την πρώτη κιόλας ταινία της («Beginning», 2019) είχε αποδείξει ότι έχει τα κότσια για να αφηγηθεί ιστορίες με τρόπο που φέρνουν σε αμηχανία το θεατή. Η επιλογή να δείξει με ρεαλισμό μια πραγματική γέννα που έχει τραγικό φινάλε λόγω του νεκρού μωρού, προκαλεί αντιφατικά συναισθήματα. Η ωμή απεικόνιση ενός τέτοιου φρικτού συμβάντος προφανώς έχει σκοπό να σοκάρει αλλά και να ταρακουνήσει τις εφησυχασμένες συνειδήσεις. Από τα πρώτα κιόλας στιγμιότυπα του έργου (η άμορφη μάζα στο σκοτάδι, η δυνατή βροχή που πέφτει στη λίμνη) αντιλαμβανόμαστε ότι αυτός ο «Απρίλης» δεν είναι συνηθισμένος. Η πρωταγωνίστρια με το όνομα Νίνα κουβαλά το δικό της σταυρό μαρτυρίου πραγματοποιώντας «τις πράξεις που κανείς άλλος δεν θέλει να κάνει». Η προσωπική της ζωή είναι ένα μυστήριο που χωράει μεν το σεξ ως κινητήρια δύναμη σε ότι κάνει, αν και αρκετές από τις επιλογές της (πχ η σκηνή με τον αγρότη που τον βάζει στο αυτοκίνητο της) δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες. Η πειραματική αφήγηση με τους νεκρούς χρόνους και τις βαριές σιωπές εντείνουν περαιτέρω την αίσθηση αβεβαιότητας σε ένα τολμηρό φιλμ που σοκάρει σε όλα σχεδόν τα επίπεδα (συναισθηματικά, οπτικά, ψυχολογικά, κοιωνικά κ.α.) έχοντας ως μπροστάρη του μια θαρραλέα ερμηνεία από την καταπληκτική Ια Σουκχιτασβίλι που πλάθει ένα αξεπέραστο πορτρέτο γυναικείας μοναξιάς.