Η παράσταση του Σινγκ Σινγκ

Εκτίοντας την ποινή του στο υψίστης ασφαλείας σωφρονιστικό ίδρυμα του ΣινγκΣινγκγια ένα φόνο που δεν διέπραξε ο Ντιβάιν Τζ. (Κόλμαν Ντομίνγκο) πασχίζει μόνος να βρει στοιχεία που αποδεικνύουν την αθωότητα του, ενώ συνάμα δεν χάνει την αισιοδοξία και το κουράγιο του χάρη στη θεατρική ομάδα της φυλακής, όπου συμμετέχει μαζί με άλλους συγκρατούμενούς του.

Από τα φιλμ που ακούγονται για τα επερχόμενα όσκαρ, το «Sing Sing» έχει κάποια στοιχεία που το διαφοροποιούν από τα τυπικά δράματα φυλακής (κάποιοι δεύτεροι ρόλοι παίζονται από πραγματικούς φυλακισμένους) αν και δυσκολεύεται κάπως να ξεφύγει από τα τετριμμένα κλισέ του είδους.

Η ανάγκη της φιλίας και της συντροφικότητας δεν παρουσιάζεται όμως μόνο ως ένα μοτίβο προαπαιτούμενο στη διαδικασία της επιβίωσης (όπως πχ συνέβαινε στην «Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουρθ») αλλά λαμβάνει τα χαρακτηριστικά ενός σκληρού, ρεαλιστικού δράματος που υπενθυμίζει όχι μόνο την αξία της ελευθερίας αλλά και τη λυτρωτική δύναμη της ενασχόλησης με την τέχνη.

Η συγκλονιστική παρουσία του Κόλμαν Ντομίνγκο («Rustin», «Euphoria», «Selma») αλλά και του συμπρωταγωνιστή του Κλάρενς Μάκλιν, ενισχύουν με την αναγκαία συναισθηματική έντασηστις πιο δραματικές στιγμές που παρουσιάζονται με απαράμιλλη απλότητα και σκηνοθετική οικονομία.