Μαζί ξανά

Κινηματογραφικός σταρ που περνά βαθιά υπαρξιακή κρίση βρίσκει καταφύγιο σε πολυτελή ξενοδοχειακή μονάδα μικρής παραθαλάσσιας πόλης, στην οποία ζει μια παλιά ερωμένη του.

Ο Στεφάν Μπριζέ των δηκτικών πολιτικών δραμάτων «Σε πόλεμο» και «Ο νόμος της αγοράς» υπογράφει ένα απαράμιλλο αισθηματικό δράμα που εκπλήσσει με την χαμηλόφωνη, καθησυχαστική αύρα του αλλά και με την κατασταλαγμένη σοφία του.

Ο ευφυής Μπριζέ αντί να φτιάξει ένα συμβατικό loves toryμε τις προβλέψιμες αναποδιές, επιλέγει να πει την ιστορία των δύο πρώην εραστών χωρίς να τονίζει το ερωτικό στοιχείο. Μάλιστα αρχικά η ταινία μοιάζει κωμωδία χάρη στο σαρδόνιο χιούμορ με το οποίο ο Μπριζέ σατιρίζει τις ανέσεις των πολυτελών ξενοδοχείων και τις νευρώσεις των σταρ και σελέμπριτις (ο πρωταγωνιστής Γκιγιόμ Κανέ ε ναι ταμάμ στο ρόλο). Όμως η συνέχεια είναι σχεδόν αποκαλυπτική.

Με ένα υπόγειο λυρισμό και μια άφθαστη διαχείριση όλων των εκφραστικών του μέσων, ο Μπριζέ κατασκευάζει μια αλάνθαστη ιστορία όπου η ευαισθησία και ο τρόπος που αναδεικνύει τα παιχνίδια του έρωτα, αποκτούν το χαρακτήρα του απολογισμού και της σκληρής εξομολόγησης.

Απέναντι στον εύθραυστο ψυχικά και εγκλωβισμένο στη δίνη της επιτυχίας του σταρ, η Αλίς της Αλμπα Ρορβάχερ (τι ερμηνεία από την ιταλίδα…) μοιάζει με κανονικό άνθρωπο. Η γήινη δύναμη της κατασταλαγμένης γυναίκας, δεν μοιάζει να έχει καμιά σχέση με το εκτυφλωτικό αλλά σαθρό οικοδόμημα του πρώην εραστή της. Είναι όμως έτσι; Όλο το τελευταίο 20λεπτο, όπου τα προσωπεία πλέον πέφτουν, ορίζουν μια βαθιά δήλωση ανθρωπισμού αλλά και μια σπαραχτική κραυγή αγωνίας γύρω από το νόημα της αγάπης και τη σημασία των δεύτερων ευκαιριών.