Ντααααλί!

Μια νεαρή Γαλλίδα δημοσιογράφος προσπαθεί απεγνωσμένα να πάρει συνέντευξη από τον Σαλβαντόρ Νταλί αλλά ο τελευταίος τής «ξεγλιστράει» πάντα χάρη σε μια σειρά από απίθανες δικαιολογίες.

Ο εκκεντρικός καλλιτέχνης που έγραψε ιστορία με τις μνημειώδεις ατάκες του («Είμαι ο μοναδικός εν ζωή αληθινός καλλιτέχνης») αλλά και με τα σουρεαλιστικά έργα του, αντιμετωπίζεται στην ταινία του ΚουεντίνΝτουπιέ σαν ένας ιδιόρρυθμος άνθρωπος που δεν τα πάει πολύ καλά με τους ανθρώπους.

Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας μοιάζει να εξαφανίζεται όχι μόνο στη ζωή του κινηματογραφικού Νταλί (τον υποδύονται πέντε διαφορετικοί ηθοποιοί αλλά όχι και σε διαφορετικές εποχές όπως λογικά θα περιμένατε) αλλά και στην ίδια τη ζωή.

Παράλογα στιγμιότυπα (η βροχή των ψόφιων σκύλων) μπαίνουν από το πουθενά στην πλοκή και εναλλάσσονται με ένα ειρωνικό σχόλιο για την τυραννία της πολιτικής ορθότητας. Το παραπάνω σχήμα παρότι βγάζει γέλιο κάποιες φορές (εύστοχα σχόλια για τη σόου μπιζ, απίθανες συνήθειες στην καθημερινότητα του ζωγράφου) στις περισσότερες σεκάνς είναι μάλλον αδύναμο ή απλώς επαναλαμβανόμενο ειδικά όταν τα κωμικά σκετς στρέφονται γύρω από το υπεροφικό εγώ του Νταλί.

Η ταινία πάντως γνώρισε επιτυχία στη Γαλλία καθώς την είδαν περισσότεροι από 500.000 θεατές.