Πολύδροσο

Η νεαρή Σοφία επιστρέφει μετά από πολύχρονη απουσία στο πατρικό της στο Πολύδροσο προκειμένου να βοηθήσει την μητέρα της στην περιπέτεια υγείας που έχει.

Το αυτοβιογραφικό στοιχείο υπάρχει έντονο στο φιλμ καθώς το Πολύδροσο είναι η περιοχή που μεγάλωσε ο σκηνοθέτης αλλά και οι δύο πρωταγωνίστριες του. Είναι φανερή η άνεση που έχουν οι δύο ηθοποιοί αλλά και ο φακός του σκηνοθέτη με τα μυστικά της καταπράσινης περιοχής με τη ρεματιά που χωρίζει το Χαλάνδρι από το Μαρούσι.

Μέσα σε αυτό το ειδυλλιακό τοπίο ανθίζει μια τρυφερή και ανθρώπινη ιστορία που κυλάει σαν γάργαρο νερό. Χιούμορ και συγκίνηση συνοδεύουν τον επικείμενοεπώδυνο αποχαιρετισμό των δύο γυναικών, ενώ στην ιδιοσυγκρασιακή ατμόσφαιρα μελαγχολίας συμβάλει και η ονειρική μουσική που υπογράφει η Δεσποινίς Τρίχρωμη. Στα συν του φιλμ κατατάσσεται άνετα και το υποκριτικό ταίριασμα των δύο βασικών ηθοποιών.

Κι αν για την Σοφία Κόκκαλη τα εύσημα είναι σχεδόν αναμενόμενα, κάτι δεν τέτοιο δεν ήταν βέβαιο για την Βίκυ Καγιά πριν από την ολοκλήρωση του φιλμ. Όμως η Καγιά καταφέρνει να τα βγάλει πέρα με τον απαιτητικό ρόλο της φτιάχνοντας μια ερμηνεία γεμάτη ζεστασιά και φυσικότητα, κάτι που της αναγνωρίστηκε και από τα μέλη της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου που την πρότειναν για το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου.

Μπορεί σε επίπεδο σεναρίου να μην συμβαίνουν πολλά αλλά η σχέση των δύο ηρωίδων τόσο μεταξύ τους όσο και με το Πολύδροσο, «εκεί που όλες οι ώρες είναι ώρες κοινής ησυχίας», προσφέρει ένα πλέγμα φρέσκων ιδεών (άψογο το συναπάντημα φαντασίας και πραγματικότητας) και συναισθηματικής έντασης που θα σας κλέψει την καρδιά.