Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη

Η ταινία διαδραματίζεται στη Ρώμη, το 1944, υπό ναζιστική κατοχή. Ο Τζόρτζιο Μανφρέντι, μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης, προσπαθεί να διαφύγει από τη Γκεστάπο. Βρίσκει βοήθεια από απλούς ανθρώπους: τον ιερέα Ντον Πιέτρο, που με αυτοθυσία στηρίζει το αντιστασιακό έργο, και την Πίνα, μια φτωχή αλλά αποφασισμένη γυναίκα που ετοιμάζεται να παντρευτεί τον σύντροφό της – επίσης αγωνιστή.

Η ταινία κορυφώνεται με σκηνές βασανιστηρίων, εκτελέσεων και ηρωισμού, καταγράφοντας τον τρόμο της κατοχής αλλά και το μεγαλείο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Γυρίστηκε σχεδόν αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ρώμης από τους Ναζί το 1944, με ελάχιστα μέσα και κυρίως με ερασιτέχνες ηθοποιούς και κάμερες από το εμπόριο, αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη φωνή του ιταλικού λαού μετά τη σιωπή της φασιστικής λογοκρισίας και τις φρικαλεότητες του πολέμου.

Ένα σπαρακτικό κινηματογραφικό ντοκουμέντο, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα και μαρτυρίες, που διαδραματίζεται στη Ρώμη του 1944, λίγο πριν την απελευθέρωση. Στο επίκεντρο βρίσκεται η αντίσταση του λαού απέναντι στη ναζιστική κατοχή και η θυσία ανθρώπων της καθημερινότητας – ιερέων, εργατών, γυναικών, παιδιών – που ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στον φασισμό.

Με πρωταγωνίστρια την Άννα Μανιάνι στον σπαρακτικό ρόλο της Πίνα, μιας γυναίκας του λαού που χάνει τον σύντροφό της λίγα λεπτά πριν τον γάμο τους, και τον Αλντο Φαμπρίτσι στον ρόλο του πατέρα Ντον Πιέτρο, η ταινία αποτυπώνει με ρεαλισμό, δύναμη και ανθρωπιά τη συλλογική μνήμη και αντίσταση ενός λαού.

 Ο Ροσελίνι, με αυτή την ταινία, εγκαινιάζει το κίνημα του ιταλικού νεορεαλισμού, φέρνοντας την κάμερα στους δρόμους, στις πλατείες, στα κατεστραμμένα σπίτια και τις ψυχές των ανθρώπων. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που συνδυάζει τη συγκλονιστική δραματουργία με την αυθεντικότητα του ντοκιμαντέρ.