Εγώ, καπετάνιος

Το περιπετειώδες χρονικό επιβίωσης δύο εφήβων από τη Σενεγάλη, που εγκαταλείπουν τις οικογένειες τους, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο στην Ευρώπη.

Η νέα ταινία του Ματέο Γκαρόνε δεν είναι μόνο ένα συναρπαστικό δράμα γύρω από το προσφυγικό αλλά κι ένα συγκινητικό χρονικό ενηλικίωσης.Όμως το «Εγώ, καπετάνιος» που διεκδίκησε πριν από λίγες μέρες το διεθνές όσκαρ (αλλά έπεσε πάνω στο αδιαπέραστο και ακαταμάχητο τείχος της «Ζώνης ενδιαφέροντος») δεν καταπιάνεται με την προβλέψιμη γραφή καταγγελίας που γνωρίζουμε από τα φιλμ που σχετίζονται με το θέμα της μετανάστευσης.

Ο ιταλός Γκαρόνε με όπλο του ένα αψεγάδιαστο συνδυασμό σκληρού δράματος και ανυψωτικού λυρισμού αναπτύσσει τον προβληματισμό του γύρω από μια απρόσμενη οδύσσεια με πολλαπλό συμβολισμό. Το φιλμ «Εγώ καπετάνιος»ξεκινά ως μια πειστική αναπαράσταση της πραγματικότητας καισταδιακά μετατρέπεται σε μια ακαταμάχητη αλληγορία για την δύναμη των ονείρων, την απατηλή λάμψη του ευρωπαϊκού παραδείσου και τη δύναμη της επιβίωσης (αλλά και της πίστης στον άνθρωπο) που ανθίζει απρόσμενα όταν όλα μοιάζουν να έχουν χαθεί.

Βραβείο Αργυρού Λέοντα στη Βενετία για τη σπουδαία σκηνοθεσία του Γκαρόνε και βραβείο καλύτερου ανερχόμενου ηθοποιού στον αφοπλιστικό Σεϊντού Σαρ. Επίσης το φιλμ ήταν στην οσκαρική πεντάδα του διεθνούς φιλμ όπου νίκησε η «Ζώνη ενδιαφέροντος».