Ferrari

Το καλοκαίρι του 1957 ο γκριζαρισμένος μεσήλικαςΈντζοΦεράρι βρίσκεται σε επαγγελματικό και προσωπικό αδιέξοδο λόγω της επικείμενης πτώχευσης της εταιρείας του αλλά και της αδυναμίας του να διαχειριστεί τη διπλή ζωή που μοιράζει ανάμεσα στο γάμο και την εξωσυζυγική σχέση του. Η μοναδική λύση φαντάζει να είναι η νίκη της Φεράρι στην κούρσα των «Χιλίων μιλιών» απέναντι στον βασικό ανταγωνιστή της Μαζεράτι.

Ο επίπονος και σκληρός αγώνας των «Χιλίων μιλίων» οριοθετεί το μέλλον του βλοσυρού και ασυμβίβαστου Έντζο Φεράρι τον οποίο υποδύεται με αξιοπρόσεχτη απουσία ενσυναίσθησης ο Άνταμ Ντράιβερ. Προφανώς αυτός ήταν κι ο στόχος σκηνοθέτη-ηθοποιού, όμως κάποιοι θεώρησαν αποτυχημένη την επιλογή τους, κρίνοντας πως η ταινία όσο καλογυρισμένη κι αν είναι, δεν διαθέτει ψυχή και παλμό. Δεν συμμεριζόμαστε απόλυτα την άποψη αυτή: υπάρχουν σκηνές όπου η ειρωνεία και τα υπόγεια συναισθήματα προσφέρουν τους κατάλληλους χρωματισμούς και τα ανάλογα ψήγματα ανθρωπιάς στην προσωπική ιστορία του λακωνικού πρωταγωνιστή.

Το πρόβλημα εντοπίζεται στο σενάριο που παρότι έχει ως βάση το υλικό από την επίσημη  βιογραφία που έγραψε το 1991 για τον Φεράρι ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Μπροκ Γέιτς με τίτλο «Enzo Ferrari: Theman, thecars, theraces, themachine», αδυνατεί να δώσει πειστικά το κλίμα αγωνίας και τη γόνιμη παρακμιακή ατμόσφαιρα που σημαδεύει όλα τα σπουδαία έργα του Μαν.

Μην φανταστείτε όμως ότι το φιλμ «Ferrari» είναι άνευ ουσίας και ενδιαφέροντος. Ο Ντράιβερ είναι αφοσιωμένος πλήρως στο στυλ του ανέκφραστου άντρα που μοιάζει ανίκητος αλλά στην πραγματικότητα έχει δεκάδες ρωγμές, η Πενέλοπε Κρουζ στο ρόλο της Λάουρα, της δυναμικής συζύγου του Φεράρι η οποία κάνει όλα τα οικονομικά κουμάντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, συνθέτει ένα ακόμη συναρπαστικό γυναικείο χαρακτήρα ενώ οι σκηνές των αγώνων είναι όχι απλώς υποδειγματικές αλλά στην κυριολεξία θα σας θαμπώσουν.