Οι οργανοποιοί των Εξαρχείων

Τα Εξάρχεια, είναι το ονομαστό Προάστιο, δίπλα στο κέντρο της Αθήνας. Μια περιοχή που κατοικείται από έναν διαφορετικό κόσμο. Ένα κόσμο που τη μια στιγμή βρίσκεται στα οδοφράγματα σε μάχες με της αστυνομίας κι ανάβει φωτιές και από την άλλη φιλοσοφεί στα Πανεπιστήμια, στα σχολεία και στα καφενεία, που περιβάλλουν αυτή την «άναρχη» περιοχή. Μια περιοχή γεμάτη ζωή, πολιτισμό και αντικρουόμενες απόψεις κάθε είδους και φιλοσοφίας. Μια περιοχή που φιλοξένησε πολλές τέχνες αλλά και το ρεμπέτικο, που χάρη στους οργανοποιούς που είχαν εγκατασταθεί εδώ και χρόνια στην Αλιπέδου, αναγεννήθηκε και ανακηρύχθηκε εθνική μας κληρονομιά.

Σε αυτή την παράξενη και άναρχη γειτονιά, μια ομάδα οργανοποιών δημιουργεί τα περίφημα χειροποίητα μουσικά όργανα της ελληνικής λαϊκής μουσικής. Όπως Κιθάρες, μπουζούκια, μπαγλαμάδες, λαούτα, βιολιά, αρχαιοελληνικές λύρες και άλλα. Σε μικρά εργαστήρια έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν όργανα που συνήθως πωλούνται σε συλλέκτες από όλο τον κόσμο και ειδικά στον ευρωπαϊκό χώρο και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Εξάρχεια, σύμβολο γειτονιάς που συνυπάρχει η Δημοκρατίας και η αναρχία, ο πολιτισμός και το απόλυτο χάος, το ναι και το όχι χωρίς αιτία, το ρεμπέτικο, το ροκ και κάθε μορφής τέχνη. Μια γειτονιά όπου εδώ και χρόνια έχουν γίνει πολλές εξεγέρσεις όπως αυτές των φοιτητικών ταυτοτήτων, των Ευαγγελικών με αφορμή τη μετάφραση θρησκευτικών κειμένων, τα γεγονότα της γερμανικής κατοχής, τα Δεκεμβριανά, τον Εμφύλιο και μερικά χρόνια αργότερα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Πολλά τα θύματα και περισσότερο αίμα. Και αυτή η κολόνια κρατάει χρόνια κι αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ.

Να σημειωθεί ότι ταινία έχει Αγγλικούς, Γαλλικούς, Ελληνικούς υπότιτλους και ότι πήρε το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους στο φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου, το δεύτερο βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους στο φεστιβάλ της Ιεράπετρας, Τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας κ.α.