Οπενχάιμερ

Η ιστορία του «πατέρα της ατομικής βόμβας» Τζ. Ρόμπερτ Οπενχάιμερ και του ρόλου που έπαιξε στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Παράλληλα με τις χρονοβόρες έρευνες και τους πειραματισμούς για την κατασκευή του υπέρτατου όπλου μαζικής καταστροφής, παρακολουθούμε την αγωνιώδη προσπάθεια του αμφιλεγόμενου επιστήμονα να διατηρήσει ακέραια την αξιοπρέπεια του αλλά και να βρει την απάντηση στο δίλημμα που τον βασανίζει.

Παρά το γεγονός ότι η ταινία κρατά τρεις ώρες, στο μεγαλύτερο μέρος των οποίων οι διάλογοι έχουν τον πρώτο λόγο και οι σκηνές δράσης είναι ελάχιστες, η νέα ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν δεν γίνεται στιγμή βαρετή.

Μάλιστα υπάρχουν σεκάνς όπου η εφαρμογή των νόμων της κβαντικής φυσικής στα αυθεντικά γεγονότα της κατασκευής της πρώτης ατομικής βόμβας, αγγίζουν την αίσθηση ενός σπάνιου- και ενίοτε συναρπαστικού όπως φαίνεται στο στιγμιότυπο της τελικής δοκιμής της ατομικής βόμβας- θεάματος.

Η αληθινή, δοσμένη πάντως με μυθοπλαστικούς όρους για τις ανάγκες του σεναρίου που υπογράφει ο ίδιος ο Νόλαν – διασκευή του βραβευμένου με Πούλιτζερ βιβλίο του Κάι Μπερντ και του Μάρτιν Σρούιν «American Prometheus: The Triumphand Tragedy of J. Robert Oppenheimer»- ιστορία του Οπενχάιμερ, σε συνδυασμό με το τραγικό ιστορικό γεγονόςτης ρίψης των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μετατρέπεται σε μια αψεγάδιαστη κατασκευή που θα γοητεύσει κυρίως τους φανατικούς οπαδούς του βρετανού σκηνοθέτη.

Απαράμιλλη και πάλι η αφηγηματική δεινότητα του τελειομανή Νόλαν αγγίζει εδώ επίπεδα υψηλής τέχνης – και τεχνικής, που ίσως να του χαρίσει το πρώτο του όσκαρ. Το επικό στοιχείο χαράζει πέρα ως πέρα τούτη την αντισυμβατική βιογραφία που ποντάρει κυρίως στην σκιαγράφηση ενός απόλυτα αμφιλεγόμενου χαρακτήρα στον οποίο έπεσε το βάρος της ενοχής της κατασκευής του πλέον θανάσιμου όπλου«προκειμένου να γλυτώσει η ανθρωπότητα από την καταστροφή».

Το βάρος της υπαρξιακής αγωνίας του ήρωα δένει άψογα με τα φιλοσοφικά και ερωτήματα της ιστορίας και κουμπώνει ιδανικά με το ζήτημα της επιστημονικής ευθύνης. Συνάμα διατυπώνεται μια καίρια, δηκτική πολιτική ματιά γύρω από το θέμα της ταυτότητας του ήρωα (μεγάλη έμφαση στην περίοδο της πολιτικής δίωξης του Οπενχάιμερ από τις αμερικανικές αρχές λόγω της φιλοκομμουνιστικής στάσης του) καθώς ο Νόλαν πίσω από την προσωπική οδύσσεια του ήρωα του αναζητά τα ψήγματα μιας αρχετυπικής τραγωδίας. Της τραγωδίας δηλαδή του ανθρώπου εκείνου που ως άλλος Προμηθέας αψήφησε τις θεϊκές βουλές για να δώσει στο ανθρώπινο γένος το μυστικό της απόλυτης καταστροφής. Η τιμωρία του ήταν απλώς αναμενόμενη αλλά σχεδόν νομοτέλεια.