Πως ο μηχανισμός των Αντικυθήρων έδωσε νόημα στη συνταξιοδότηση του Ιντιάνα Τζόουνς
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΈνα ωραίο δειλινό Δευτέρας σε ένα θερινό σινεμά πάνω στη λεωφόρο Συγγρού προβάλλονταν το τελευταίο μέρος του επικού franchise.
Το «Indiana Jones and the Dial of Destiny», το τελευταίο μέρος του αγαπημένου franchise, προσφέρει μια διασκεδαστική αλλά προβλέψιμη εμπειρία περιπέτειας δράσης. Σε σκηνοθεσία του James Mangold και με τον Harrison Ford να επαναλαμβάνει τον εμβληματικό του ρόλο, η ταινία προσφέρει ένα μείγμα νοσταλγίας και σύγχρονου CGI, αν και με αισθητά υψηλότερο προϋπολογισμό από το αρχικό «Raiders of the Lost Ark».
Η ιστορία του Ιντιάνα Τζόουνς ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τώρα έρχεται αντιμέτωπος σε μια νέα περιπέτεια. Παλεύοντας τόσο με σωματικές όσο και με συναισθηματικές προκλήσεις. Ο Ford υποδύεται μια γερασμένη και γκρινιάρα εκδοχή του διάσημου αρχαιολόγου, που θυμίζει τον αξιαγάπητο γκρινιάρη από την ταινία Up. Ενώ βοηθά απρόθυμα την αποστολή της Nasa για την προσεδάφιση στο φεγγάρι, ένας πρώην Ναζί ονόματι Jürgen Voller (Mads Mikkelsen) έχει βάλει στο μάτι τον «Ιστορικό μηχανισμό των Αντικυθήρων» το οποίο είχε συναντήσει κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ακολουθεί ένας αγώνας δρόμου για την ανάκτηση του μηχανισμού, στον οποίο συμμετέχουν νεότερες εκδοχές του Indy και του εκκεντρικού συμμάχου του καθηγητή Basil Shaw (Toby Jones), καθώς και η Helena (Phoebe Waller-Bridge), η βαφτιστήρα του Indy.
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τον μηχανισμό των Αντικυθήρων, μια συσκευή που αποτελείται από δύο μέρη με την ικανότητα να χειρίζεται τον χρόνο.
Διαβάστε περισσότερα στο Gazzetta
