Θεώρημα

Ένας παράξενος επισκέπτης σε μια εύπορη οικογένεια. Αποπλανεί την καμαριέρα, τον γιο, τη μητέρα, την κόρη και τελικά τον πατέρα πριν φύγει λίγες μέρες μετά. Αφού φεύγει, κανείς τους δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει όπως πριν. Ποιος ήταν αυτός ο επισκέπτης; Θα μπορούσε να είναι ο Θεός;

Tο Θεώρημα του 1968, είναι μια υποδειγματική, όμορφη και παράξενη πόρτα στην καρδιά του Παζολίνι. Σχεδόν χωρίς λόγια, βασιζόμενος σε εξαιρετικό καδράρισμα και γλώσσα του σώματος, αφορά την άφιξη στο σπίτι ενός αστού βιομήχανου, ενός νεαρού ξένου (Terence Stamp), ο οποίος χρησιμοποιεί σεξ (με υπηρέτρια, κόρη, μητέρα και γιο), στοργή και συμπάθεια για να απελευθερώσει τα αλλοτριωμένα και αυτοαπορροφημένα μέλη της οικογένειας. Όταν φεύγει, η σύντομη γεύση της σεξουαλικής ή συναισθηματικής αφύπνισης που έχουν απολαύσει τρελαίνει τους μισούς από αυτούς.

Δεν είναι ένα συμβατικό χρονικό της αστικής διαφθοράς όπως, ας πούμε, η Κινέζικη Ρουλέτα του Φασμπίντερ, το Θεώρημα θέτει πιο ανησυχητικά, κοσμικά ερωτήματα: κυρίως, ο σκλαβωμένος νους ποθεί την απελευθέρωση ή τη φοβάται και την περιφρονεί; Θα ήταν προτιμότερη η παραφροσύνη ή η αυτοκτονία από την πλήρη γνώση του εαυτού; Οι δύσκολες, αναστατωτικές ιδέες, το μοναδικό είδος Παζολίνι που διακινείται, είναι σπάνιες στον κινηματογράφο σήμερα και αξίζει να ξαναγνωριστεί κανείς.