Ο Μπο φοβάται
H νέα φιλόδοξη δημιουργία του Άρι Άστερ δεν σχετίζεται με τον μεταφυσικό τρόμο των προηγούμενων ταινιών του.
O Μπο Γουάσερμαν που ζει μόνος σε λιτό διαμέρισμα κακόφημης συνοικίας στο κέντρο της πόλης πασχίζει να αντιμετωπίσει με τη συνδρομή του ψυχαναλυτή του τις αμέτρητες και πάση φύσεως φοβίες του. Η τελευταία «απειλή» για τον Μπο είναι η επικείμενη επίσκεψη του στο πατρικό του όπου τον περιμένει η μητέρα του.
Ταξίδι χωρίς επιστροφή
Η επιστροφή στις ρίζες των πάτριων εδαφών για τον Μπο είναι βέβαιο ότι θα έχει οδυνηρές παρενέργειες. Με πυξίδα το τραυματικό παρελθόν και πιλότο τις αθεράπευτες φοβίες του ο Μπο δυσκολεύεται να βρει το κουράγιο για να ξαναβρεθεί στο ίδιο σπίτι με την δεσποτική (και πηγή της δυστυχίας του) μητέρα του. Ο Άρι Άστερ στην τρίτη μόλις ταινία του δυστυχώς παρεκκλίνει από την πολλά υποσχόμενη και εντυπωσιακή πορεία που ξεκίνησε να φτιάχνει με τα δυνατά μεταφυσικά θρίλερ «Μεσοκαλόκαιρο» και «Η Διαδοχή».
Ο «Μπο» είναι ένα ψυχεδελικό δράμα που θάβεται κάτω από τις νευρώσεις ενός πειράματος που δεν έχει ουσία. Ο ήρωας του (μια αναμενόμενα εντυπωσιακή μεταμόρφωση από τον Φίνιξ) διστάζει να βρει τη φωνή του σε ένα κόσμο απύθμενης βίας και βαριών ψυχαναλυτικών συμβόλων. Οιδιπόδεια συμπλέγματα, άκυρες ψυχαναλύσεις, πειραματισμοί στην αφήγηση, υπερβολική διάρκεια, αδύναμο σενάριο (μιλήστε μου για Οδύσσεια), σοβαροφάνεια και άγονος ναρκισσισμός, δυναμιτίζουν το φιλόδοξο πρότζεκτ του Άστερ που ξεκινά δυνατά αλλά ξεμένει από δυνάμεις και ιδέες όσο προχωρά η ιστορία προς το επιτηδευμένο φινάλε.
