Τα πάνω κάτω

Ο ανασφαλής γιος μιας ανώριμης γυναίκας που δουλεύει ως δραματοθεραπεύτρια στις φυλακές πανικοβάλλεται όταν μαθαίνει ότι η μητέρα του σκοπεύει να παντρευτεί έναν ληστή που σύντομα θα αποφυλακιστεί.

Το ευρηματικό σενάριο του Γκαρέλ εκτός του ημιαυτοβιογραφικού θέματος (η μητέρα του όντως εργαζόταν σε φυλακές και εκεί γνώρισε τον πατριό του που τον παντρεύτηκε όταν ο Λουί ήταν μόλις 11 ετών) αφηγείται με τρομερό κέφι και άνεση, την κόντρα δύο αρσενικών που αδυνατούν να συνυπάρξουν.

Ο Γκαρέλ αποδομεί πλήρως την εικόνα του ευαίσθητου αντιήρωα που μας έχει συνηθίσει στις ως τώρα ταινίες του, για να μας παραδώσει το απολαυστικό πορτρέτο ενός ανώριμου και γκαφατζή άντρα που δεν ξέρει που πατά και που βρίσκεται.

Ταυτόχρονα σκηνοθετεί μια εναλλακτική κομεντί που ενώ θα μπορούσε εύκολα να χαθεί στις αντίρροπες δυνάμεις των διαφορετικών ειδών (heist movie, αισθηματική κομεντί, υπαρξιακό θρίλερ, οικογενειακό δράμα) καταφέρνει να γίνει ένα κινηματογραφικό αξιοθέατο όπου το εύστοχο κωμικό ύφος έχει τον πρώτο λόγο, χάρη και στη σπιρτόζικη ερμηνεία της μοναδικής Νοεμί Μερλάν η οποία υποδύεται την έτοιμη για όλα φιλενάδα του ήρωα.