Βαβυλώνα

Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 εκατοντάδες φτωχοδιάβολοι φτάνουν στην πόλη των Αγγέλων για να αναζητήσουν την τύχη τους στο ανερχόμενο Χόλιγουντ. Ανάμεσα τους είναι μια σέξι καλλονή, ένας μεξικανός μετανάστης κι ένας μαύρος μουσικός.

Μπορεί το θέμα του έργου να είναι η μυθολογία (ξέφρενα πάρτι, σουρεαλιστικά γυρίσματα, ακολασία δίχως όριο) που συνοδεύει την γιγάντωση του Χόλιγουντ αλλά στην πραγματικότητα ο Ντάμιεν Σάζελ θέλει να καταθέσει την αδιαπραγμάτευτη λατρεία του για την μαγική κάμερα.

Τα πλέον δυνατά κομμάτια της «Βαβυλώνας» είναι ακριβώς εκείνα που ξεδιπλώνουν την αμόλυντη αγάπη του σκηνοθέτη για το «παλιό, κλασικό Χόλιγουντ». Επική γραφή, πληθωρικός διάκοσμος, χορταστικό θέαμα. Αν υπήρχε και μια στιβαρή ιστορία που θα μπορούσε να αναπνεύσει κάτω από το βάρος των εξαντλητικών σκηνικών και να συγκινήσει τον θεατή θα είχαμε μια πραγματικά σπουδαία ταινία.

Ακόμη κι έτσι πάντως, δεν θα βαρεθείτε ούτε στιγμή βλέποντας τους Ρόμπι και Πιτ να υποδύονται αστέρια μιας αλλοτινής και άκρως νοσταλγικής εποχής, υπερασπιζόμενοι την μαγεία της έβδομης τέχνης. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Τζακ Κόνραντ, ο χαρακτήρας του Μπραντ Πιτ «Οι ταινίες δεν είναι μόνο φτηνή διασκέδαση».