Avatar: The way of water

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που οΤζέικ Σάλι συμμάχησε με τους εξωγήινους Να’βι και στράφηκε κατά των ανθρώπων για να προστατέψει τον Pandora. H ήρεμη και οικογενειακή πλέον ζωή του αναστατώνεται όταν οι παλιοί εχθροί επιστρέφουν με νέα, ενισχυμένα όπλα.

Ο Τζέιμς Κάμερον δεν είναι ένας απλός σκηνοθέτης. Είναι πρωτίστως αρχιτέκτονας, εφευρέτης και κυρίως δημιουργός κάποιων ξεχωριστών και άκρως εντυπωσιακών κόσμων. Η Pandora είναι από πολλές απόψεις το έργο ζωής του. Δεν είναι τυχαία πως μετά την κατάκτηση της κορυφής to 1997 με τον «Τιτανικό», του πήρε 12 χρόνια για να γυρίσει το «Avatar» και σχεδόν άλλα τόσα για να φτιάξει τη συνέχεια του, έχοντας πάντα ως γνώμονα τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις.

Εννοείται πως η συνέχεια του «Avatar: TheWay of Water» έχει δρομολογηθεί και μάλιστα με τη μορφή τουλάχιστον άλλων δύο φιλμ. Τι καινούργιο έχει λοιπόν η νέα ταινία σε σχέση με το αρχικό «Avatar»; Αν νομίζατε πως η τεχνολογική και μόνο πρόοδος ήταν το βασικό μέλημα του καναδού είστε γελασμένοι. Ναι, η ταινία είναι συνώνυμη του επικού θεάματος με σκηνές που κόβουν την ανάσα. Ναι υπάρχουν εφέ που δείχνουν πιο ρεαλιστικά από ποτέ, ειδικά στην τρισδιάστατη προβολή. Ναι, το αποτύπωμα του θαλάσσιου κόσμου της Pandora δεν έχει κινηματογραφικό προηγούμενο.

Όμως το φιλμ δεν είναι μόνο αυτά. Η εξέλιξη των βασικών χαρακτήρων γίνεται παράλληλα με ένα κυρίαρχο μοτίβο γύρω από την σημασία της οικογένειας. Οι σχέσεις του υπεύθυνου και συνειδητοποιημένου πατέρα Τζέικ με τα παιδιά του άπτονται μιας γενικότερης φιλοσοφίας ζωής γύρω από το μεταξύ τους δέσιμο αλλά και της σύνδεσης με την Μητέρα Φύση.

Το οικολογικό στοιχείο μπορεί να είναι ενδυναμωμένο σε μεγάλο βαθμό αλλά πριν και πάνω από όλα η ιστορία του νέου «Avatar»είναι βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική αφού η ταύτιση με τους χαρακτήρες – ειδικά με τους νέους- είναι αποτέλεσμα ενός άψογου δραματουργικού χτισίματος.

Ok τα κλισέ δεν λείπουν και κάποιοι χαρακτήρες δείχνουν προσχηματικοί. Όμως, το αίσθημα πληρότητας, η συναρπαστική δράση και οι απρόσμενες συγκινήσεις που προσφέρει στον θεατή το νέο «Avatar» αποδεικνύει και πάλι πως το σινεμά που κάνει ο Κάμερον, δεν μπορεί να το φτάσει κανείς άλλος σκηνοθέτης.