Η τελευταία νύχτα με τις μάσκες
Ολοκλήρωση της περίφημης τριλογίας του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν που ανανέωσε ικανοποιητικά τον αρχετυπικό μύθο του Κάρπεντερ, παρά το κατώτερο, σε σχέση με τα δύο πρώτα φιλμ, τρίτο μέρος.
Τέσσερα χρόνια μετά τα γεγονότα του «Halloween Kills», η Λόρι ζει με την εγγονή της Aλισον, και ολοκληρώνει τη συγγραφή των απομνημονευμάτων της. Ο Μάικλ Μάιερς δεν έχει εμφανιστεί έκτοτε αλλά όλοι οι κάτοικοι του Χάντονφιλντ φοβούνται την επιστροφή του και καταλογίζουν ευθύνες στην Λόρι για την κατάρα που ταλαιπωρεί την πόλη τους.
Το αιώνιο και ανίκητο κακό
Παρότι οι θετικές επιδόσεις στα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν δημιούργησαν υψηλές προσδοκίες, αυτές δεν επαληθεύονται πλήρως στο κλείσιμο των λογαριασμών της αναμέτρησης της Λόρι με τον ΜάικλΜάγιερς.
Μπορεί στην ψυχαναλυτική ζυγαριά της ιστορίας να στριμώχνονται οριακά λειτουργικά τα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά μοτίβα (δείτε που ζει το «φάντασμα» του Μάικλ Μάγιερς) αλλά στους μηχανισμούς της απεικόνισης του κακού και, κυρίως, στον σχεδιασμό των επόμενων μελλοντικών κεφαλαίων του μύθου του Halloween- μην αμφιβάλετε ότι θα υπάρξει και συνέχεια- ο σκηνοθέτης παρουσιάζει χτυπητή αστοχία (αν όχι ατολμία) για να φέρει τον προβληματισμό του σε γόνιμα καλλιτεχνικά πεδία.
Παρακολουθείται πάντως με ζωηρό ενδιαφέρον το φιλμ, ακόμη κι αν η σπλατεριά που χειρίζεται είναι προβλέψιμα ανατριχιαστική, ακόμη κι αν τα κλισέ τρόμου που επιστρατεύει δυσκολεύονται να μας εντυπωσιάσουν.
