EO

Ο EO είναι ένας γάιδαρος ο οποίος συναντάει στον δρόμο του καλούς και κακούς ανθρώπους, νοιώθει χαρά και πόνο, και μας δίνει μία οπτική της μοντέρνας Ευρώπης μέσα από τα μάτια του.

Με το βλέμμα στον Μπρεσόν

Η τελευταία ταινία του Γέρζι Σκολιμόφσκι είναι ουσιαστικά ένας φόρος τιμής στο κλασικό αριστούργημα «Στην Τύχη ο Μπαλταζάρ» του Ρομπέρ Μπρεσόν. Το βραβείο της Επιτροπής στο τελευταίο Φεστιβάλ των Καννών φαντάζει όχι μόνο δίκαιο αλλά και απαραίτητο για την συγκινητική οδύσσεια του συμπαθούς τετράποδου που γίνεται όχι μόνο μάρτυρας της ανθρώπινης θηριωδίας (ενίοτε και της καλοσύνης) αλλά και παρατηρητής-σύμβολο μιας Ευρώπης που μοιάζει άλλοτε με θέατρο του παραλόγου κι άλλοτε με τόπο μαρτυρίου.

Φυσικά και δεν μπορεί να γίνει σύγκριση μεταξύ του φιλμ του Σκολιμόφσκι και του Μπρεσόν. Απέναντι στην εσωτερική δύναμη του δεύτερου που είναι κυρίως μια αξεπέραστη χριστιανική παραβολή, η οπτική του πολωνού στρέφεται κυρίως σε εξωτερικά, εύκολα ανιχνεύσιμα πολιτικά μοτίβα, που στόχο έχουν την καταγγελία ενός ολοκληρωτικά παρηκμασμένου κόσμου που μοιάζει απορροφημένος με το κυνήγι του εύκολου χρήματος. Στο συγκεκριμένο περιβάλλον, ο συμπαθής γαϊδαράκος φυσικά κι έχει θέση μόνο αναλώσιμης και περιορισμένης ζωής.