O Han-Gi (Jae Hyun Cho), αρχηγός μιας συμμορίας γκάνγκστερ στην περιοχή με τα κόκκινα φώτα συναντά τυχαία στο δρόμο την Sun-Hwa (Won Seo). Με την πρώτη ακόμα ματιά νιώθει μια παθιασμένη έλξη για τη νεαρή φοιτήτρια, εκείνη όμως τον αντιμετωπίζει αδιάφορα και υποτιμητικά.
Ο Han-Gi της επιτίθεται και την αναγκάζει να τον φιλήσει ενώ εκείνη προσπαθεί να τον απωθήσει. Θυμωμένος από τη στάση της σχεδιάζει την εκπόρνευσή της Sun- Hwa και την πετυχαίνει. Τη φυλακίζει σε ένα δωμάτιο και την παρακολουθεί κάθε βράδυ από ένα καθρέφτη διπλής όψεως να μετατρέπεται σ’ ένα ψυχολογικό ράκος.
Σχετικά με την ταινία
Το Bad Guy με την συμμετοχή της στο φεστιβάλ του Βερολίνου και το εξαιρετικό της box office καταξίωσε τον Κιμ Κι Ντουκ ως τον πιο ριζοσπαστικό Ασιάτη δημιουργό.
Η ταινία συνοψίζει την θεώρηση και σταθερή ενασχόληση του Κι Ντουκ με το περιθώριο του Ασιατικού θαύματος. Οι ήρωες του Κι Ντουκ όπως πάντα “χαμένα κορμιά” των δρόμων της νύχτας, με τους δικούς τους κώδικες ηθικής, που αναζητούν μια καλύτερη ζωή, πάντα στα πλαίσια που οριοθετεί η κοινωνία. Στο τέλος παραδίνονται αμαχητί στα πάθη και τις εμμονές τους. Η βία κορυφώνεται όσο το πάθος γίνεται μια καταστροφική πράξη σε μια ταινία που βρίσκεται στα όρια του αποτρόπαιου και του ονειρικού. Ο ίδιος ο Κι Ντουκ άλλωστε θεωρεί το σινεμά του «κατά το ήμισυ αφηρημένο»: «Το σκεπτικό μου είναι πως μια «κατά το ήμισυ αφηρημένη» ταινία κάνει κάτι παραπάνω από το να καταγράφει απλά την πραγματικότητα. Στον κόσμο όπως τον βλέπουμε προσπαθώ να προσθέσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας».
Η εικονοποιία του Κι Ντουκ, με σαφείς αναφορές στους πίνακες του Έγκον Σίλε, η κυνική, σχεδόν ψυχρή αντιμετώπιση των παθών των ηρώων του, προσδίδουν στο φιλμ μια αλλόκοτη σιωπηλή αγριάδα, και μας εισάγουν στην κατά Κι Ντουκ θεώρηση της αγάπης και του έρωτα και της αδυναμίας των ανθρώπων να αλλάξουν το πεπρωμένο τους, όπως αυτό καθορίζεται από το δεδομένο τους ρόλο στην χοάνη της καπιταλιστικής μεγαλούπολης.
Το Bad Guy αποτελεί ένα ταξίδι στα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής με μια ιστορία σκληρή και ηδονικά βίαιη. Πρόσωπα ανέκφραστα, λυπημένα, καθρέφτης ενός κόσμου απώλειας και μοναξιάς. Δεν υπάρχει οίκτος μόνον πόνος και συντριβή σε μια ταινία που προσπαθεί να κοιτάξει πίσω από τις συμβάσεις, που τολμά να ξύσει πληγές, να συγκρουστεί με την πολιτική ορθότητα και την ηθικολογία.
Ο Κιμ Κι Ντουκ δε λυπάται κανέναν, δεν υποχωρεί και πετάει κατάμουτρα αλήθειες που ενοχλούν. Το φινάλε εντελώς ανατρεπτικό, όχι μόνο δε βάζει τα πράγματα στη θέση τους, αλλά αφήνει αναπάντητα ερωτηματικά για την ίδια την ανθρώπινη φύση.
Ο σκηνοθέτης επίσης ανέφερε για την ταινία: «Το ερώτημα που προσπαθώ να θέσω (με το Bad Guy) είναι γιατί παρόλο που γεννιόμαστε με τον ίδιο τρόπο, με τα ίδια δικαιώματα και προσόντα, διαχωριζόμαστε και κατηγοριοποιούμαστε καθώς μεγαλώνουμε. Γιατί κρινόμαστε σύμφωνα με την εξωτερική μας εμφάνιση; Γιατί είναι τόσο σημαντικό αν είμαστε όμορφοι ή άσχημοι, αν έχουμε λεφτά ή όχι; Σύμφωνα με αυτά τα κριτήρια, τα οποία μας επιβάλλουν ως ενήλικες, χωριζόμαστε σε κατηγορίες και κοινωνικές τάξεις που δεν συμβαδίζουν η μια με την άλλη. Αναρωτήθηκα εάν είναι πραγματικά δυνατό γι’ αυτές τις τάξεις να συμβαδίσουν και να συγχωνευτούν οι κόσμοι τους».
Και συνεχίζει: «Η απάντησή μου είναι πως οι άνθρωποι πρέπει να σέβονται ο ένας τον άλλο, ανεξάρτητα από κοινωνικές τάξεις, εμφάνιση ή οικονομική κατάσταση. Αυτή είναι η απάντησή μου, αλλά η πρόθεση μου κάνοντας την ταινία ήταν να αντιμετωπίσω το κοινό με αυτό το ερώτημα. Είμαι βέβαιος πως ο καθένας θα βρει τη δική του απάντηση».
Βέβαια, ακόμα και με τα δεδομένα των προηγούμενων ταινιών του Κιμ Κι Ντουκ, το Bad Guy αντιμετώπισε αντιφατικές αντιδράσεις. Η υποδοχή της ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ του Πουσάν κυμάνθηκε από τον άκρατο ενθουσιασμό έως τις απόλυτα εχθρικές ανακοινώσεις από τα κινηματογραφικά περιοδικά. Κάποιες γυναίκες μάλιστα από το κοινό, έσκισαν την αφίσα σε ένδειξη αγανάκτησης. Ο Κιμ Κι Ντουκ είχε δηλώσει: «Θεωρώ ότι οι γυναίκες βρίσκονται σε ένα ανώτερο επίπεδο από τους πάντες. Διαθέτουν κάτι που οι άντρες έχουν πάντα ανάγκη και θα πλήρωναν για να το αποκτήσουν. Πιθανότατα θα διαφωνήσετε μαζί μου, αλλά κατά τη γνώμη μου η σχέση μεταξύ γυναικών και ανδρών είναι έτσι κι αλλιώς ένα είδος πορνείας, παρόλο που δεν υφίσταται ανταλλαγή χρημάτων… Εάν σκεφτείς τις ταινίες μου σαν έναν Κιμ Κι Ντουκ που απεικονίζει την ατυχία των γυναικών, τότε αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Εάν όμως το σκεφτείς σαν την απεικόνιση ενός προβλήματος που προυπήρχε στην κοινωνία, τοτε δεν μπορείς να μισήσεις πραγματικά το Bad Guy».
