Jurassic World: Κυριαρχία
Το νοσταλγικό κλείσιμο ενός θρυλικού κινηματογραφικού franchise με παλιούς και νέους χαρακτήρες να ενώνουν τις δυνάμεις τους κόντρα στα «μεγαλύτερα σαρκοφάγα που πέρασαν από τον πλανήτη».
Υπόθεση
Τέσσερα χρόνια μετά την καταστροφή της Νήσου Νούμπλαρ η συνύπαρξη δεινοσαύρων και ανθρώπων κρέμεται από μια κλωστή, καθώς τα τεράστια πλάσματα κυκλοφορούν ελεύθερα πλέον σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Κυνηγοί ή θηράματα;
Από την πρώτη κιόλας ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ το 1993 η αναβίωση των προϊστορικών τεράτων είχε ως στόχο να δείξει πως η κυριαρχία των ανθρώπων στον πλανήτη βρίσκεται υπό συνεχή αμφισβήτηση. Φυσικά η σύζευξη επιστήμης και περιπέτειας λειτούργησε υποδειγματικά και με ένα πασπάλισμα τρόμου αλά Σπίλμπεργκ, εκείνο το ιστορικό φιλμ έσπασε κάθε ρεκόρ στα ταμεία μέχρι να εμφανιστεί ο «Τιτανικός».
Το τελευταίο φιλμ της διάσημου franchise έρχεται να κλείσει κάθε εκκρεμότητα με το παρελθόν και να προσδώσει στην εποποιία του Σπίλμπεργκ το μεγαλειώδες φινάλε που της αρμόζει. Ο Κόλιν Τρέβοροου ξαναπαίρνει την σκυτάλη από τον Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα ο οποίος στο «Βασίλειο έπεσε» έδωσε την καλύτερη ταινία της νεότερης εποχής των δεινοσαύρων.
Δεν τα πάει άσχημα ο Τρέβοροου που συνδέει τον παλιό μύθο με τη σύγχρονη εποχή, σε μια κατασκευή – αμέτρητες οι σκηνές όπου το σασπένς θριαμβεύει- που έχει ως σημείο αναφοράς τον φόρο τιμής στην αρχική ταινία (πολλά στιγμιότυπα αποτελούν κλείσιμο ματιού στο έργο από όπου ξεκίνησαν όλα) ενώ το εύρημα της συνάντησης παλιών και νέων χαρακτήρων είναι όλα τα λεφτά στο νοσταλγικό σενάριο.
Η παρουσία των Σαμ Νιλ, Λόρα Ντερν και Τζεφ Γκόλντμπλουμ προσφέρει άλλη λάμψη στην πλοκή και παρά το προβλέψιμο της γραφής/συνταγής, το «Jurassic World: Κυριαρχία» είναι ένα άκρως ψυχαγωγικό και απέραντα διασκεδαστικό μπλοκμπάστερ.
