Τα κορδόνια
Το χρονικό ενός προβληματικού γάμου βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Ντομένικο Σταρνόνε.
Υπόθεση
Ο Άλντο και η Βάντα είναι παντρεμένοι εδώ και 12 χρόνια, ενώ έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. Εκείνος είναι ραδιοφωνικός παραγωγός κι εκείνη είναι αφοσιωμένη στο μεγάλωμα των παιδιών. Κάποια στιγμή ο Άλντο εκμυστηρεύεται ότι έχει ερωμένη.
Ροζ λογοτεχνία με κινηματογραφικό περιτύλιγμα
Το στίγμα μιας σχέσης που φθίνει και ζορίζει όλο και περισσότερο όσο ο χρόνος προχωρά αναζητά ο Ντανιέλε Λουκέτι στα «Κορδόνια» του. Είναι δύσκολο να μείνεις ανεπηρέαστος μπροστά στις εκνευριστικά μελοδραματικές καταστάσεις που περιγράφει ο σκηνοθέτης.
Βγαλμένος θαρρείς από το γκροτέσκο σύμπαν δύο κόσμων που συγκρούονται μετωπικά (ο κουλτουριάρης αλλά επιφανειακός Άλντο μειονεκτεί σχεδόν ολοκληρωτικά απέναντι στην πιο γήινη, δυναμική αλλά και καταθλιπτική Βάντα που κάποια στιγμή κάνει απόπειρα αυτοκτονίας) ο μικρόκοσμος του Lacci – ο αυθεντικός ιταλικός τίτλος σημαίνει «Δεσμοί»- στην πραγματικότητα δεν μας αφορά.
Είναι ένα σκηνικό σοβαροφάνειας και επιδερμικής κριτικής ανάλυσης με σκόρπιες ιδέες και κάποιες «σκληρές αλήθειες» γύρω από τους αντιφατικούς οικογενειακούς δεσμούς. Πράγματα δηλαδή που όχι μόνο τα έχουμε ξαναδεί αμέτρητες φορές στη σινεμά αλλά τα έχει αναλύσει ο Μπέργκμαν και οι επίγονοι του εδώ και μισό αιώνα! Πάλι καλά που η σπουδαία Άλμπα Ρορβάχερ στέκει στο ύψος των απαιτήσεων και δίνει μια ακόμη άρτια ερμηνεία στο ρόλο της Βάντα.
