Νίτραμ
Από ένα γεγονός που συντάραξε την κοινωνία της Αυστραλίας στα 90ς εμπνέεται ο Τζάστιν Κερζέλ το θέμα του και δίνει στον Κέιλεμπ Λάντρι Τζόουνς την ευκαιρία να κερδίσει το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στο 74ο Φεστιβάλ Καννών.
Υπόθεση
Ο Νίτραμ ζει με τους γονείς του σε ένα προάστιο της Αυστραλίας στα μέσα τις δεκαετίας του 1990 και δυσκολεύεται να κάνει φίλους ή να βρει κάποιο ενδιαφέρον στη ζωή του. Όλα αλλάζουν όμως μεμιάς όταν βρίσκει μια στενή φίλη στο πρόσωπο της μοναχικής και αρκετά μεγαλύτερης του Έλεν.
Το χρονικό μιας σφαγής
Τίποτα δεν προμηνύει για το αιματοκύλισμα του τέλους που σόκαρε την αυστραλέζικη κοινωνία. Ο σκηνοθέτης του «Μάκμπεθ» ενδιαφέρεται πρωτίστως να δώσει με ακρίβεια το προφίλ του απροσάρμοστου Νίτραμ που δυσκολεύεται να βρει τη θέση του σε μια κοινωνία (αλλά και σε μια δυσλειτουργική οικογένεια) που τον περιθωριοποιεί με μαθηματική ακρίβεια. Την τραγική κατάληξη την περιορίζει σε ελάχιστα λεπτά αφού το μήνυμα του είναι να διατυπώσει τα κρίσιμα ερωτήματα προς τους ηθικούς αυτουργούς που όπλισαν το χέρι του Νίτραμ και οδήγησαν έναν «αθώο» στο έγκλημα.
Ο Τζάστιν Κερζέλ δυσκολεύεται πάντως να βρει τον τρόπο αφήγησης για να αποκτήσει το έργο μια ομοιογένεια και ένα ισχυρό καλλιτεχνικό εκτόπισμα: στην πραγματικότητα το «Νίτραμ» μοιάζει σαν να είναι κομμένο στα τρία. Ακόμη κι έτσι πάντως αξίζει να το δει κάποιος στην αίθουσα καθώς πρόκειται για μια ανορθόδοξη και καθυστερημένη ιστορία ενηλικίωσης, με τα επώδυνα κομμάτια της να δίνονται απόλυτα ψύχραιμα και, κυρίως, δίχως καμιά πρόκληση μελοδραματισμού. Το μεγάλο αυτού του φιλμ πάντως είναι η βραβευμένη στις Κάνες ερμηνεία του Κέιλεμπ Λάντρι Τζόουνς. Με μια λέξη είναι συναρπαστική.
