Χρυσή Αυγή, υπόθεση όλων μας

Τα όσα έγιναν μπροστά και πίσω από την κάμερα στη διάρκεια της δίκης για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Στο εδώλιο των κατηγορουμένων κάθισαν εκτός από τον φυσικό αυτουργό Γιώργο Ρουπακιά και τα ηγετικά μέλη της Χρυσής Αυγής ως ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος.

Μια ιστορική δίκη

Στο τέλος του φιλμ η πολιτική αγωγή τονίζει σε μια ομιλία που θα έπρεπε να διδάσκεται στα φοιτητικά αμφιθέατρα της Νομικής τη σημασία της επικείμενης απόφασης τονίζοντας την επικινδυνότητα νομιμοποίησης ενός ναζιστικού κόμματος 65 χρόνια μετά από τη Δίκη της Νυρεμβέργης και κάνοντας παραλληλισμούς με μια παρόμοια δίκη πριν που έγινε από πολλά χρόνια στη Γερμανία τον Μάιο του 1931.

Τότε 31 μέλη των Ες Ες και Ταγμάτων Εφόδων του Βερολίνου κατηγορήθηκαν για την εν ψυχρώ επίθεση με όπλα κατά διαδηλωτών κομμουνιστών και συνδικαλιστών, ενώ ο μάρτυρας υπεράσπισης τους παρουσιάστηκε ο Χίτλερ που καταδίκαζε τη βία. Οι δικαστές αθώωσαν τους δολοφόνους με το πρόσχημα ότι πρώτα τους είχαν προκαλέσει τα θύματα. Έτσι αντί να μπουν στη φυλακή οι ναζί φονιάδες, αφέθηκαν ελεύθεροι, νομιμοποιήθηκαν και τη συνέχεια την γνωρίζουμε όλοι.

Η συνέχεια του προ πενταετίας ντοκιμαντέρ της Ανζελίκ Κουρούνης γύρω από τη δράση της Χρυσής Αυγής εστιάζει στα γεγονότα που ακολούθησαν μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και επικεντρώνεται κυρίως στον δικαστικό αγώνα που έδωσαν η οικογένεια του αδικοχαμένου νέου και στις αποκαλύψεις της έρευνας που είδαν το φως της δημοσιότητας και επιβεβαίωσαν τη σχέση του δολοφόνου με τους ηγέτες της Χρυσής Αυγής.

Η σκηνοθέτρια Ανζελίκ Κουρούνης δεν καταγράφει μόνο τον αγώνα της οικογένειας του αδικοχαμένου Φύσσα (με την κάμερα της να γίνεται σκιά της τραγική μορφής της Μάγδας Φύσσα) αλλά χρησιμοποιώντας πλούσιο ρεπορτάζ με ανέκδοτες εικόνες, συνεντεύξεις και πολιτικές αναλύσεις επιχειρεί να αναδείξει τους λόγους και τις αιτίες που ένα τέτοιο φασιστικό μόρφωμα ψηφίστηκε από τον ελληνικό λαό και το ανέδειξε σε τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας.