Η Γαλλική αποστολή
Ένα γράμμα-λατρείας του Γουες Άντερσον στον περιοδικό τύπο και ειδικά στον εμβληματικό «The New Yorker».
Η διαδικασία συγκέντρωσης και έκδοσης του τελευταίου τεύχους ενός αμερικανικού περιοδικού που κυκλοφορεί σε μια φανταστική πόλη της Γαλλίας του 20ού αιώνα.
Η ελευθερία του Τύπου
Μετά από το «Ξενοδοχείο Grand Budapest» η νέα δουλειά του Γουές Άντερσον καταπιάνεται με άλλη μια ρετρό ιστορία, διανθισμένη όπως με την απαραίτητη μεταμοντέρνα, λοξή ματιά του σκηνοθέτη και κυρίως το μαύρο χιούμορ της απολαυστικής διαδικασίας γύρω από τις συνθήκες δημιουργίας ενός περιοδικού. Τίτλος του περιοδικού που εκδίδει ένας αμερικανός στη Γαλλία είναι «Η γαλλική αποστολή» επειδή έτσι ακριβώς αντιμετωπίζει την πρόκληση αυτή. Σαν μια αποστολή που σκοπό έχει να εντοπίσει τα πιο ριζοσπαστικά και ενδιαφέροντα θέματα που μπορεί να βρει κάποιος στην Γαλλία γύρω από τις τέχνες, τη γαστριμαργία, τη μόδα, την πολιτική, την Ιστορία. Το χαρακτηριστικό ύφος του Άντερσον (γεωμετρικά πλάνα-πίνακες, στυλιζαρισμένες καταστάσεις, ηθοποιοί που δεν ερμηνεύουν αλλά κοιτούν την κάμερα, αποσπασματικές σκηνές κλπ) προσφέρει ένα πλήρες και χορταστικό μενού που θα ικανοποιήσει τους απανταχού φαν του αλλά και εμπεριέχει τον κίνδυνο να χάσει όλους τους άλλους, οι οποίοι ίσως βρουν κουραστικό κι επαναλαμβανόμενο όλο αυτό το ιλιγγιώδη βομβαρδισμό πνευματώδους χιούμορ και αισθητικής κόμικ.
