Ανάμνηση

Η Τζέσικα ζει στη Σκοτία και ασχολείται με την ανθοκομία. Όταν επισκέπτεται την αδελφή της στην Κολομβία αρχίζει να ακούει παράξενους ήχους ακόμα και κατά την διάρκεια του ύπνου της. Η συνεχής επανάληψη των άγνωστων ήχων την κάνουν να αναζητήσει την προέλευση τους.

Το 2010 ο Απιτσατπόνγκ Βιρασετάκουν κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες με το μυστικιστικό «Ο θείος Μπούνμι θυμάται τις προηγούμενες ζωές του». Εκείνη η ταινία παρουσίαζε ένα αλλόκοτο σύμπαν όπου ο άνθρωπος και η φύση πάλευαν να βρουν την ισορροπία τους, ενώ την ίδια στιγμή το όνειρο με την πραγματικότητα δύσκολα ξεχώριζαν το ένα από το άλλο.

Η ατμόσφαιρα του «Θείου Μπούνμι» ήταν ο βασικός λόγος της μεγάλης φήμης του φιλμ και ανάλογη συνθήκη επιχειρεί να φτιάξει κι εδώ ο ταϊλανδός σκηνοθέτης. Την ενισχύει μάλιστα με μια εντονότερη αίσθηση μυστηρίου που σχετίζεται με την προέλευση και κυρίως την ταυτότητα των απόκοσμων ήχων που η ηρωίδα περιγράφει σαν «μεταλλικούς ήχους που μοιάζουν να βγαίνουν από τον πυρήνα της γης».

Όμως οι βασικές εμμονές του Απιτσατπόνγκ Βιρασετάκουν -που εντοπίζονται στη βουδιστική κοσμοθεωρία, την τελετουργική δυαδικότητα και την εξερεύνηση του σύμπαντος- χαλάνε κάπως τη συνταγή από τη στιγμή που καλούνται να δώσουν τις απαντήσεις στα βασικά ερωτήματα του φιλμ.

Η επιτηδευμένη και σοβαροφανής «Ανάμνηση» είναι μια απλοϊκή αλληγορία που βρίσκεται «στον κόσμο» της, έχει ιδέες του τύπου «ο Χριστός σώζει» και «οι εμπειρίες κάνουν κακό» και σοκάρει με την αφέλεια της. Το δε φινάλε θα σας στείλει αδιάβαστους και σε άλλο πλανήτη!