Μόνικα Μπελούτσι: Το άστρο της Μαρίας Κάλλας έλαμψε στην τελευταία παράσταση στο Ηρώδειο
H Μόνικα Μπελούτσι, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Τομ Βολφ και πλαισιωμένη μουσικά από την Καμεράτα του κορυφαίου Έλληνα μαέστρου Γιώργου Πέτρου, μάγεψε με την αισθαντική ερμηνεία της το κοινό της Αθήνας στην τελευταία παράσταση στο Ηρώδειο.
Το βράδυ της Πέμπτης 23 Σεπτεμβρίου, βρεθήκαμε στο Ηρώδειο για να παρακολουθήσουμε την παράσταση «Μαρία Κάλλας: επιστολές και αναμνήσεις» και την ιταλίδα σταρ, Μόνικα Μπελούτσι, στην τελευταία της εμφάνιση στον ρόλο της θρυλικής Ελληνίδας ντίβας της όπερας, στη χώρα μας.
Το αθηναϊκό κοινό γέμισε γι’ αυτή την τελευταία παράσταση τον ατμοσφαιρικό χώρο του Ηρωδείου και άφησε την αιθέρια παρουσία της ιταλίδας σταρ να το παρασύρει με την ιδιαίτερη χροιά της φωνής της, στα γαλλικά, και φωτίζοντας τον συναισθηματικό κόσμο αλλά και σημαντικά γεγονότα που καθόρισαν την προσωπικότητα αλλά και τη ζωή της σημαντικότερης λυρικής τραγουδίστριας του 20ού αιώνα.
Ξεκινώντας από τα πρώτα χρόνια της ζωής της στη Νέα Υόρκη και την Αθήνα της κατοχής, μέχρι τα πρώτα βήματα στην καριέρα της στο τραγούδι, την αγωνία για την επιτυχία, τον γάμο με τον Τζοβάννι Μπατίστα Μενεγκίνι, τον μοιραίο έρωτα για τον Αριστοτέλη Ωνάση, την πτώση και μέχρι το τέλος της ζωής της – η Μόνικα Μπελούτσι έδωσε «φωνή» στη Μαρία Κάλλας μέσα από τα δικά της λόγια και τις αναμνήσεις της, όπως αυτά ήταν αποτυπωμένα στο χαρτί και δεν είχε τύχει να ακουστούν μέχρι σήμερα.
Η διάσημη ηθοποιός, ιδιαίτερα εντυπωσιακή μέσα στο μακρύ μαύρο φόρεμά της, βρέθηκε στον ίδιο χώρο, που η Μαρία Κάλλας αποθεώθηκε πριν από 64 χρόνια και πλαισιωμένη από τους μαγικούς ήχους της 25μελούς Καμεράτας – Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Γιώργου Πέτρου, μάς ταξίδεψε στη ζωή της απόλυτης ντίβας του λυρικού θεάτρου, πίσω από τα φώτα.
Μια αυτοβιογραφία που ποτέ δεν γράφτηκε, ζωντάνεψε μέσα από την αισθαντική φωνή της Μόνικα Μπελούτσι, η οποία άλλες φορές όρθια, άλλες καθιστή και ξαπλωμένη σε έναν καναπέ και άλλες δίπλα στο αυθεντικό και συναισθηματικής αξίας πιάνο, δώρο του Ωνάση στην Κάλλας, έδωσε την ψυχή της, όπως η κορυφαία ντίβα κατέθετε τη δική της επί σκηνής, όταν ερμήνευε τη Νόρμα – την αγαπημένη της ηρωίδα.
Από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς ήταν φυσικά όταν η Μόνικα Μπελούτσι ερμήνευσε τα δυνατά λόγια μίας από τις επιστολές που είχε στείλει η Μαρία Κάλλας στον Αριστοτέλη Ωνάση. «Σ’ αγαπώ με όλο μου το σώμα και με όλη μου την ψυχή, και μοναδική μου ευχή είναι να νιώθεις κι εσύ το ίδιο», έγραφε το γράμμα και τα λόγια μιας εύθραυστης ψυχής ζωντάνευαν στο επιβλητικό σκηνικό του Ηρωδείου και σε μια σκηνή γεμάτη κόκκινα τριαντάφυλλα. «Δεν είναι το γράμμα ενός παιδιού αυτό. Είναι μια πληγωμένη, κουρασμένη γυναίκα, που έχει δει πολλά και που σου εκφράζει τα πιο αγνά και νεανικά συναισθήματά της», συνέχιζε, για να καταλήξει «Είμαι δική σου, μπορείς να με κάνεις ό,τι θέλεις. Η ψυχή σου, Μαρία».
Τα λόγια δεν θα ήταν τίποτα χωρίς τη μουσική, τη γλώσσα της οποίας η Μαρία Κάλλας γνώριζε περισσότερο από κάθε άλλη, όπως ανέφερε η ίδια μέσα στα γράμματά της. Έτσι στην παράσταση είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε την φωνή της μέσα από μοναδικές ηχογραφήσεις ιστορικών ερμηνειών της και φυσικά την ζωντανή εκτέλεση αποσπασμάτων από έργα, όπως η Τραβιάτα, η Μήδεια, η Τόσκα και άλλα, που είχαν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά της θρυλικής ερμηνεύτριας.
Μια σπουδαία στιγμή. 44 χρόνια μετά τον θάνατο Μαρίας Κάλλας είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε όσα εκείνη είχε επιλέξει να μοιραστεί με τους δικούς της ανθρώπους. Να κάνουμε μια μικρή βουτιά στα μύχια της ψυχής μιας αληθινής σταρ. Να τη δούμε να ωριμάζει σταδιακά ως γυναίκα αλλά και ως καλλιτέχνιδα, μέσα από τα δικά της λόγια και τις αναμνήσεις από την πολύπαθη ζωή της. Να την καταλάβουμε, να τη συμπονέσουμε, να μοιραστούμε τις προσωπικές της αγωνίες, να την αγαπήσουμε. Και να μην την ξεχάσουμε όταν πέσει η αυλαία…
