Ένα μεγάλο κεφάλαιο για τη χώρα μας κλείνει σήμερα, καθώς ο Μίκης Θεοδωράκης, μία ιστορική προσωπικότητα και ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, έφυγε από κοντά μας.
Γεννημένος το 1925, ο Μίκης Θεοδωράκης έζησε από πρώτο χέρι όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα, που στιγμάτισαν τη χώρα μας, από την γερμανική κατοχή και τα Δεκεμβριανά μέχρι και την Χούντα των Συνταγματαρχών.
Σε ηλικία μόλις 17 ετών, θα δώσει την πρώτη του συναυλία στην Τρίπολη, παρουσιάζοντας το έργο του “Κασσιανή”, παίρνοντας έτσι για πρώτη φορά μέρος στην αντίσταση κατά των κατακτητών. Ένα χρόνο αργότερα, στη μεγάλη διαδήλωση της 25ης Μαρτίου το 1943 θα συλληφθεί για πρώτη φορά από τους Ιταλούς και θα βασανιστεί.
Τα Δεκεμβριανά θα τον βρουν στην Αθήνα, με τον ίδιο να έχει καταταχθεί στον 1ο Λόχο του 1ου Τάγματος του Εφεδρικού ΕΛΑΣ, που είχε τη βάση του στην Άνω Νέα Σμύρνη.
Μετά τα Δεκεμβριανά ο 21χρονος Μίκης Θεοδωράκης ζει στην παρανομία, μέχρι τη σύλληψη του το 1947 και την εξορία του στην Ικαρία, όπου θα βρεθεί ξανά εξόριστος μόλις ένα χρόνο και μία αποτυχημένη απόδραση αργότερα. Λίγο καιρό αργότερα έρχεται και η «μετάθεση» του στο κολαστήριο της Μακρονήσου, όπου βασανίζεται σε σημείο παράλυσης και θανάτου, με αποτέλεσμα να απολυθεί ως ανάπηρος.
Με το πραξικόπημα των Συνταγματαρχών και την επιβολή της δικτατορίας της 21ης Απριλίου, το 1967, θα ξεκινήσει ένας νέος κύκλος διώξεων και εξοριών για τον Μίκη Θεοδωράκη. Συλλαμβάνεται, εξορίζεται και βασανίζεται για ακόμη μια φορά, σε βαθμό που η ζωή του βρίσκεται ξανά σε κίνδυνο. Σπουδαίοι άνθρωποι του πολιτισμού από όλο τον κόσμο, από τον Σοστακόβιτς μέχρι και τον Λώρενς Ολιβιέ, διαμαρτύρονται και πιέζουν για την απελευθέρωσή του.
Ο Μίκης αποφυλακίζεται και παράλληλα βρίσκει τρόπους και μεταβιβάζει τα τραγούδια του στην Μαρία Φαραντούρη και την Μελίνα Μερκούρη, που βρίσκονται στο εξωτερικό. Έτσι, όλος ο κόσμος μαθαίνει μέσα από τη μουσική του όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Ο Μίκης από το εξωτερικό συνεχίζει τον αγώνα για την επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και το 1972 δίνει συναυλίες στο Ισραήλ διαδίδοντας το μήνυμα για ελευθερία.
Το 1974, τρεις μήνες μετά την πτώση της Δικτατορίας, ο Μίκης θα επιστρέψει στην χώρα και θα δώσει ίσως τις δύο σπουδαιότερες συναυλίες στην ελληνική ιστορία. Η είσοδος του Μίκη στο Στάδιο Καραϊσκάκη θα συνοδευτεί από δάκρυα συγκίνησης από τους χιλιάδες θεατές, ενώ το σύνθημα «Δώσε τη χούντα στο λαό» θα δώσει τη θέση του στο τραγούδι «Ένα το χελιδόνι» που ερμήνευσε ο Αντώνης Καλογιάννης. Οι σημαντικότεροι ερμηνευτές της χώρας θα βρεθούν στο πλάι του και οι συναυλίες θα μετατραπούν σε μία γιορτή για την ελευθερία.
Μέχρι σήμερα, οι εικόνες και τα ντοκουμέντα από αυτές τις συναυλίες έχουν μείνει στην ιστορία και προκαλούν ακόμα την ίδια συγκίνηση…
