Η αιώνια κάθαρση

Το φετινό καλοκαίρι όλοι οι κανόνες καταργούνται καθώς μια ομάδα άναρχων επιδρομέων αποφασίζει πως η ετήσια Κάθαρση δεν σταματάει την αυγή. Αντιθέτως η Κάθαρση πρέπει να συνεχίζεται αδιάκοπα, με αποτέλεσμα όλη η Αμερική να βουτάει μέσα από μια ατέλειωτη εκστρατεία χάους και σφαγής.

«Χτίστε γέφυρες, όχι τείχη». Το σύνθημα που φαίνεται κάποια στιγμή γραμμένο σε ένα τοίχο της μεθοριακής γραμμής ΗΠΑ- Μεξικού ορίζει την ιδεολογία του φιλμ που αφορά φυσικά στα ξενοφοβικά και ρατσιστικά σημεία της κυβέρνησης Τραμπ.

Η ιστορία ξεκινά με την προσπάθεια μιας μεξικανικής ομάδας λαθρομεταναστών να μπει στο αμερικανικό έδαφος. Δέκα μήνες μετά οι μεξικανοί μετανάστες που προσπαθούν ακόμη να ενσωματωθούν στην αμερικανική κοινωνία (το σενάριο ξετυλίγεται γύρω από τη σχέση τους με την πλούσια οικογένεια των Τεξανών), γνωρίζουν την πρώτη τους Κάθαρση.

Η κρυψώνα που επιλέγουν τους προσφέρει ασφάλεια και μετά από 12 ώρες βγαίνουν να απολαύσουν τον αέρα της ελευθερίας. Και εδώ ξεκινά το πραγματικό θρίλερ. Η έννοια της θεσμοθετημένης Κάθαρσης αντί να εκτονώνει το φαινόμενο της βίας στην πραγματικότητα το ενισχύει.

Η αιώνια εφαρμογή του νόμου που επιτρέπει στους πολίτες για 12 ώρες να κάνουν ότι έγκλημα επιθυμούν χωρίς να υποστούν καμία κύρωση είναι ο ορισμός του ζωντανού εφιάλτη. Κι όπως λέει ένας από τους μασκοφόρους μακελάρηδες που σκορπά το θάνατο χωρίς καμιά συστολή «η αληθινή Κάθαρση θα κρατήσει για πάντα».

Τα μέλη μιας σέκτας δεν αρκούνται πλέον σε μία μόνο ετήσια βραδιά αναρχίας και φόνου, και αποφασίζουν να καταλάβουν όλη την Αμερική μέσα από μια ατέλειωτη εκστρατεία χάους και σφαγής προβάλλουν μια σειρά από πολιτικά και ταξικά αιτήματα που όμως κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να πάρει στα σοβαρά.

Είναι απλώς το πιασάρικο άλλοθι μιας καλοφτιαγμένης δράσης με καταιγιστικό ρυθμό που κάποιες φορές μετατρέπεται σε ζόρικο σπλατερικό θρίλερ κι άλλες αναλώνεται σε αχρείαστες μελό καταστάσεις.