Σουπερνόβα

Ο Σαμ και ο Τάσκερ είναι ζευγάρι εδώ και τριάντα χρόνια. Η ζωή τους όμως άλλαξε από τη στιγμή που ο Τάσκερ διαγνώστηκε με άνοια σε πρώιμο στάδιο. Καθώς η κατάσταση του Τάσκερ επιδεινώνεται, ο Σαμ αφιερώνει πλέον τη ζωή του στη φροντίδα του. Το ζευγάρι αποφασίζει να κάνει ένα τελευταίο ταξίδι, ώστε όσο ο Τάσκερ είναι σε θέση να ταξιδέψει, να μπορέσει να ξαναδεί φίλους και συγγενείς και να ξαναβρεθεί στα μέρη που έχει αγαπήσει.

Μια μοντέρνα και συγκινητική ερωτική ιστορία, ένα ιδιότυπο road trip με στοιχεία νοσταλγίας αλλά και ένας ιδιοφυής παραλληλισμός – το πιο δυνατό στοιχείο του φιλμ- της ζωής που σβήνει στη Γη και του θανάτου ενός αστέρα στον ουρανό.

Αυτό είναι το «Supernova» του βρετανού σκηνοθέτη και ηθοποιού Χάρι Μακουίν, ο οποίος στη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του (το ντεμπούτο του ήταν το «Hinterland» του 2014) παραθέτει δείγματα εξαιρετικά για μια νέα καριέρα που ίσως να ακολουθεί.

Χωρίς βέβαια τη συνδρομή των δύο θαυμάσιων πρωταγωνιστών η ταινία μπορεί και να περνούσε απαρατήρητη αλλά οι Φερθ- Τούτσι δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους ώστε το «μοιραίο» γεγονός στη ζωή του ζευγαριού να μην γίνει ποτέ άλλοθι για ένα αφόρητο ή εκβιαστικό μελό. Όλη η χαμηλότονη και αβίαστη πλοκή κινείται με αξιοπρέπεια και νηφάλιες συμπεριφορές, τα λιγοστά ξεσπάσματα είναι από ανεπαίσθητα έως διακριτικά (η σκηνή με τα κρεμμύδια που καθαρίζει ο Σαμ και του φέρνουν δάκρυα στα μάτια ή εκείνη που ανακαλύπτει το μυστικό του Τάσκερ) και το υπαρξιακό βάθος του σεναρίου παρότι δεν αποφεύγει κάποιες στιγμές εύκολου διδακτισμού, διατηρεί την ουσία ενός δυνατού έργου πουν αποτελεί μελέτη πάνω στην μνήμη και την αυτογνωσία.

Ειδικά η διαπίστωση εκ μέρους του χαρακτήρα του Τούτσι ότι μετατρέπεται από οδηγός σε επιβάτη για πρώτη φορά στην ζωή του «και δεν μου αρέσει καθόλου αυτό» είναι ταυτόχρονα μια συγκλονιστική και τραγική αποκάλυψη.